Considered pollution free ( for imaginative Threat of Satanical impacts , The People dont throw rubbish & wastes, and Scum of Society ) The Most Pristine Chambal River Water is drinkable ; 1,024 km (636 mi) length , at 2855 Ft of elevation, Chambal River ( NH 3 ) : Originates from Bhadakla Falls in rewa enterprise , Vindhyachal Ranges, Mhow, Near Manpur – Indore, Madhya Pradesh, India and It ends a Mouth of confluence of five rivers, including the Chambal, Kwari, Yamuna, Sind, Pahuj, at Pachnada near Bhareh in Uttar Pradesh state, at the border of Bhind and Etawah districts. : The Chambal and its tributaries drain the Malwa region of northwestern Madhya Pradesh, while its tributary, the Banas, which rises in the Aravalli Range, drains southeastern Rajasthan.Charmanwati’ (also spelled Charmanvati) is a river mentioned in the epic Mahabharata ( as the Charmanyavati : originating from the blood of thousands of animals sacrificed by the King Rantideva.) Chambal area was part of Shakuni’s kingdom and the dice-game played thereabouts. After the attempted disrobing of Draupadi (the daughter of Drupada) she cursed anyone who would drink the water of the Charmanwati river. Thus it is believed that due to the curse by Draupadi, have helped the Chambal to survive unpolluted by man, and its many animal inhabitants to thrive relatively untouched. The Chambal remains one of India’s most pristine rivers: : . It is believed that the ancient name of Chambal river was Charmanvati, meaning the river on whose banks leather is dried. In due course of time, this river became famous as the river of ‘charman’ (skin) and was named as Charmanvati.: : The Chambal River is used for hydropower generation at Gandhi Sagar dam, Rana Pratap Sagar dam and Jawahar Sagar Dam and for annual irrigation of 5668.01 square kms. : . Over 1000 flowering plants , Lesser Whistling Duck (Dendrocygna javanica) in Keoladeo National Park ( supplied with Chambal Water ) , crocodilians – the mugger and gharial, eight species of freshwater turtles, smooth-coated otters, gangetic river dolphins, skimmers, black-bellied terns, sarus cranes and black-necked storks, amongst others are reported of having their prosperous living / habitat.
એવા રે મલક હજો આપણા ઝળહળ થિર જ્યાં પ્રકાશ એવા રે મલક હજો આપણા.
કોઈ ન રોકે ને ટોકે બંધવા આપણે તો નિજમાં મગન અંતર આસને બેઠો વ્હાલીડો ચિત્તને તેની હો લગન પળ પળ વહે તેનો શ્વાસ…એવા રે…
આપણા તે સંતરી રે આપણે આતમને કોઈની ન આણ એને તે ભરુંસે વ્હેતી રોજ જો અમરતની કલકલ સરવાણ ઘૂંટડે બુઝાતી ચિર પ્યાસ…એવા રે..
અમ્મર જયોતિ, જ્યહીં ઝળહળે જયહીં આપણોજ વહે રે પ્રકાશ એવા રે મલકે વાસો આપણો આપણા અનંત ત્યાં રે નિવાસ એવે રે પથ હો પ્રવાસ .. . એવા રે .. .
— કવિ શ્રી રવિન્દ્ર ઠાકોર : : સ્વર : જનાર્દન રાવળ અને હર્ષિદા રાવળ : : ક્ષેમુ દિવેટીયા : : આલ્બમ : સંગીત સુધા : : અહીં ઉપર મથાળે ક્લિક કરીને સાંભળીએ : : : :
મુક્તિ, સ્વાધીનતા, સ્વતંત્રતા ,જેને અંતર્ગત આપણી ઈચ્છા મુજબ વર્તવાના હક્ક અને વાણી કે વર્તણૂક ની સભ્યતા સમેત સવલતોની માન્યતા ને ઉદઘોષિત કરતું કવિ શ્રી રવિન્દ્ર ઠાકોર નું મજા નું ગીત છે, “એવાં રે મલક હજો આપણાં.. .” : : નિજાનંદ એટલે સ્વાત્માનંદ, પોતાના અંતર નો આનંદ. આપણો જીવ નિજાન્તર થઈ ને પોતાના મન ને મનગમતી “મગનતા” ની સ્થિતિ / ‘મગ્ન સ્થિતિ’ પ્રાપ્ત કરે ત્યારે સાચી ખૂશી આનંદ અને પ્રફુલ્લતા મળે. : હ્રદય ની વાત કહેવા હ્રદયસ્થ થવું જોઈએ. “અંતર આસને બેઠો વહાલીડો” મન ને ગમતું – જોતા જ વ્હાલ ઉપજાવ તું પ્રજ્ઞાપક નું , નજર આગળ રહેવાની નિકટતા નું સ્થાન છે જ્યાં , સહવાસી માંહ્યલાં ( ગુરુ / પ્રભુ /પુરુષોત્તમ ) સમીપે રહી ને ઊપસ્થિત થતાં પ્રશ્ર્નો ના ખૂલાસા મળવાની આશા રાખીએ છીએ. : : : : ” કોઈ ન રોકે , કોઈ ન ટોકે” એ માટે ની સ્વાધીનતા નિ:શંક માન્ય રાખી છે જેની આત્મશ્રદ્ધા વાળું મન ધરપત ધરાવે છે. એવી નિશ્ર્ચયાત્મક ખાતરી છે. : જીવ અને અક્ષર થી પર એવા પરમાત્મા પરમેશ્વર , જે પુરુષોત્તમ કહેવાય ; ‘આસન્ન હિત કર્તા ‘ એ પુરુષોત્તમ નું એક નામ છે. : : પણ અહીં, પોતાની ચિત્તદશા ને ઓળખી ને કવિ કહે છે, ” ચિત્ત ને તેની હો લગન” : નિજાનંદી , હે “બંધવા”/ મારા ભાઈ – ભ્રાતા – બાંધવ / પ્રિય મિત્ર , “પળ પળ વહે વહાલીડા નો શ્વાસ”: જીવ ને નિજાનંદ માં મશગૂલ રહેવાની શક્તિ સામર્થ્ય સંભાવના પ્રત્યેક શ્વાસે મળે, કંઠે પ્રાણ આવે , અને ખૂલાસે ખૂલાસે આત્મ વિશ્વાસ સંપાદિત થતાં રહે.: : : :
અમરત્વ પ્રદાન કરી શકે તેવા દૈવી રસ પીવા માટે ચિરકાંક્ષિત હોય તરસ્યું તૃષાતુર મન , કલકલ ના નિનાદ સાથે વ્હેતા અવિનાશી અમૃત ઝરાં માંથી એક ઘૂંટ પી ને , લાંબા સમય વીત્યા બાદ પોતાની “ચિર પ્યાસ” બૂઝાવી તૃપ્તિમાન થાય. એમાં લાંબા સમય બાદ પણ આતમ ને કોઈ પણ નવી કે જૂની સત્તા નીચેના દેશ પ્રદેશ માં : હકૂમત ના વિજયી ઢંઢેરા માં કે વિજય ઘોષણા માં જારી થયેલ શાસકીય આજ્ઞા -આદેશ – હૂકમ ની આણ પ્રવર્તાવતી અવળી અસરપહોંચાડી શકી નથી. “આતમ પણું” અડીખમ, જેમ નું તેમ રહ્યું છે. જીવન ‘ચૈતન્ય વાન‘ રહ્યું છે અને કોઈ પણ ત્રાસ પહોંચ્યો નથી. આત્મ જ્ઞાન ના લક્ષ્ય લક્ષ્યાંક બદલવાની જરૂર પડી નથી. જીવનમાં સ્વીકારેલ ઢબ વલણ બાજુ, એમ દ્રષ્ટિ બિંદુ બદલ્યા નથી. આ બધું વિના ભંગાણે તૂટયાં વગર સાબૂત અને અકબંધ રહ્યું તે એ ભરોસે કે “આપણે ( પોતે હતા ) સંતરી / સંત્રી આપણાં”: અન્ય કોઈ ને આપણી ચોકીદારી સોંપી નહિ હતી. : : : :
નિજાનંદી , હે “બંધવા”/ મારા ભાઈ – ભ્રાતા – બાંધવ / પ્રિય મિત્ર , મારે ઘણે દૂર જવાનાં સુગંધીદાર અંકાશી અંબર પંથે પ્રવાસ કરીને પ્રકાશમાન તેજસ્વી “મલકે” / દેશ પ્રદેશ વિસ્તારે પહોંચવા નું છે જ્યાં, “અમ્મર જયોતિ ઝળહળે” છે. જ્યાં આપણો પોતાનો પ્રકાશ પણ હંમેશા એજ માર્ગે , એ જ રીતે વહી રહે. નિર્ધારિત કરવામાં આવ્યો છે જ્યાં , “અનંત” આકાશ ના અંત વિનાના આ “મલકે” આપણો હંમેશા રહેવાનો “નિવાસ”: : : :
આમ , કોઈ ની “રોક ટોક વગર” નિજાનંદ માં મશગુલ રહીને , ચૈતન્ય વાન મનુષ્ય ના કંઠે પ્રાણ આવે : સાથે રહેલા પ્રજ્ઞાપક હ્રદયસ્થ પ્રભુ / પુરુષોત્તમ ના / માંહ્યલાં ના નિરંતર વહેતા શ્વાસ ; ચિરકાંક્ષિત તૃષાતુર મન અમૃત ઝરાં માંથી એક ઘૂંટ પી ને તૃપ્તિમાન થાય : બૂઝાવી ચિર પ્યાસ; અંકાશી અંબર પંથે પ્રવાસ કરીને ઝળહળતા મલકે પહોંચવા નું છે : જ્યાં કરવાનો છે હંમેશા રહેવાનો નિવાસ : : તેજસ્વી મલકે પહોંચવા નો અને ત્યાં પ્રકાશમાન થવાનો અને “આતમ પણું” અકબંધ રાખીને તેને માટે ના અંકાશી અંબર પંથે પ્રવાસ માં રહેવાનોકવિ નો નિર્ધાર એવા મલક માટેની વાંછા તલ્લીનતા અને આતુરતા સાથે ઉજાગર થયો છે જ્યાં , “ઝળહળ પ્રકાશ થિર” છે / સ્થિર છે / અવિનાશી , અવિચળ છે.
મુક્તિ, સ્વાધીનતા, સ્વતંત્રતા અને આપણી ઈચ્છા મુજબ વર્તવા ના હક્ક અને વાણી કે વર્તણૂક ની સભ્યતા ને નકારતી જૂની કે નવી હકૂમત ના ત્રાસ દમન ના કારણે પહોંચ્યા કષ્ટ થી પીડાતાં સાધર્મો ને દિલાસો આપી ને સ્થિર કરવા નું / ‘થિરીકરણ’ નું પ્રેરણાદાયી કાવ્ય ગીત છે , ” એવા રે મલક હજો આપણાં”, કવિ શ્રી રવિન્દ્ર ઠાકોર સ્વર જનાર્દન રાવળ અને હર્ષિદા રાવળ, સ્વરાંકન : ક્ષેમુ દિવેટીયા : : અર્થ નિર્દેશ આસ્વાદ કાવ્યાર્થ વિચાર વિ જયરાજ પૂણે ઈન્ડિયા : : ૨૦૨૪ ની લોકસભાની સામાન્ય ચૂંટણી ની સમાપ્તિ ના દિવસે : : જૂન ૧ , ૨૦૨૪ : : : : : : : :
“Ramchandra” in Gold and Green : Painting By Michael : African Vision : Fine Art America.
ठुमक चलत रामचंद्र ठुमक चलत रामचंद्र, बाजत पैंजनियां ठुमक चलत रामचंद्र, बाजत पैंजनियां ठुमक चलत रामचंद्र किलकि-किलकि उठत धाय किलकि-किलकि उठत धाय, गिरत भूमि लटपटाय धाय मात गोद लेत, दशरथ की रनियां ठुमक चलत… बाजत पैंजनियां ठुमक चलत रामचंद्र अंचल रज अंग झारि अंचल रज अंग झारि, विविध भांति सो दुलारि विविध भांति सो दुलारि तन मन धन वारि-वारि, तन मन धन वारि तन मन धन वारि-वारि, कहत मृदु बचनियां ठुमक चलत… बाजत पैंजनियां ठुमक चलत रामचंद्र विद्रुम से अरुण अधर विद्रुम से अरुण अधर, बोलत मुख मधुर-मधुर बोलत मुख मधुर-मधुर सुभग नासिका में चारु, लटकत लटकनियां ठुमक चलत… बाजत पैंजनियां ठुमक चलत रामचंद्र तुलसीदास अति आनंद तुलसीदास अति आनंद, देख के मुखारविंद देख के मुखारविंद रघुवर छबि के समान रघुवर छबि के समान, रघुवर छबि बनियां ठुमक चलत ठुमक चलत रामचंद्र ठुमक चलत रामचंद्र, बाजत पैंजनियां ठुमक चलत रामचंद्र. Original Hindi lyrics
ठुमक चलत रामचंद्र बाजत पैजनियाँ॥ किलकि किलकि उठत धाय गिरत भूमि लटपटाय। धाय मात गोद लेत दशरथ की रनियाँ॥ अंचल रज अंग झारि विविध भांति सो दुलारि। तन मन धन वारि वारि कहत मृदु बचनियाँ॥ विद्रुम से अरुण अधर बोलत मुख मधुर मधुर। सुभग नासिका में चारु लटकत लटकनियाँ॥ तुलसीदास अति आनंद देखके मुखारविंद। रघुवर छबि के समान रघुवर छबि बनियाँ॥
https://youtu.be/8JAzZZSLZYQ?si=8c4K27bXFi_LT5_a : ( 1 A ) CLICK HERE In ABOVE : Vocal : Lata Mangeshkar : : Composition : Hridaynath Mangeshkar : : Thhumak chalat Ramchandra bajat Paijaniyaa. ( 1 ) ” Kilaki Kilaki utthat dhaya , Girat bhumi latapataya ; Dhaya Mata Goda Leta , Dashrath ki Raniyaa.” : : : : ♈ ♈ ♈ ♈ Little Ramchandra toddles around endearingly , his anklets jingling with every step. : (1) : : Giggling with laughing with great delight he tries to run , then stumbles and falls down. ( His father King ) Dashrath’s Queens rush to the little one , pick him up and cradle him lovingly in their laps. : : ♈♈
( 2 ) : : ” Anchal Raja Anga Jhari, Vividh bhanti soa Dulari; Tana Mana Dhana Vaari – Vaari, Kahata Mrudu Vachaniyaan.” : : ♈ ♈ They dust him off with the ends of their sarees, with all theirhearts and minds ( with theirentire beings ) ; They Shower him with affection Whispering tender words, hug and caress their darling Child. : : ♈♈
( 3 ) : : ” Vidruma se Arun Adhara, Bolat Mukha Madhura Madhura; Subhaga Nasika mein Charu, Latakata Latakaniyaan.”: : ♈♈ His Lips are as Red as Coral, ( in ) his Speech , he Speaks Sweet and with Sweetness. ( His ) shapely nose line is pleasing , beautiful ornament swings from theear: : ♈♈
( 4 ) : : ” Tulsidass Ati Ananda, Dekh ke Mukharavinda ; Raghuvira Chhabi ke Samana , Raghuvira Chhabi Baniyaan.” ♈♈ Tulsidas , The PoetSpeaker feels Blissful in Lo and behold the face of Child Rama as exquisite as a beauty of Lotus 🪷 ; The beautyof the Lord’s countenance is beyond compare, Lord Rama can only be compared only with Lord Rama Himself. : Tulsidas wants to compare Lord Rama’s face with worldly wonders but couldn’t find anything worthy enough so decides that the only thing comparable to Rama’s face is Lord Rama’s face itself. ( “The Indian Listener: Vol. XIV. No. 20”. All India Radio. August 21, 1949. Retrieved June 19, 2020 – via Google Books. ) ♈♈ : : CLICK HERE In BELOW to enjoy the First Tottering Steps Of Balak Ramchandra (The 7 TH Reincarnation of Lord Vishnu ) From The Eyes of Mother Kaushalya in Bharatnatyam Performance choreographed & Performed By Sukanya Kumar, On Vocals By Smt. Preetthee Mahesh , Music By Kalakriya With the support of Mridungam, Nattuvangam, Violin 🎻🎻, Based on Raag : KHAMAJ : Video ( 1 B ) https://youtu.be/gmMoybGRdos?si=KKcX9TWN-10-r2r6
ભવ્ય સ્તુતિ દ્વારા દ્રશ્યાન્વિત સ્વરુપવાન બાલક રામચંદ્ર ને વિભૂષિત કરતું , ૧૬ મી સદીમાં ગોસ્વામી તુલસીદાસ લિખિત સમસ્ત હિંદુસ્તાન માં ઘરે ઘરે લોકમાનસનાં હ્રદયે વસનારા શ્રી રામ ની બાલ્યાવસ્થા ની છબી ને મહિમાન્વિત કરતું , મન વિચાર ને ઉલ્લસિત કરતું , પ્રકાશાન્વિત કરતું , ભક્તિમય ભજન ” ઠુમક ચલત રામચંદ્ર”, સંતકવિ નો ઉપાસ્ય સાક્ષાત્કાર ( ઈષ્ટદેવ નો પોતાને થયેલો સાક્ષાત અનુભવ ) છે. જેમાં સૂચવ્યો છે શ્રી રામ લલ્લા પ્રતિ સેવેલ પ્રખર અનુરાગ. : :
સંતકવિ તુલસીદાસ બાળક રામ ને જન્મ નામ ” રામચંદ્ર” કહીને માનાર્થે સંબોધે છે જે હજુ તો માંડ માંડ ચાલતા શીખ્યાં છે તેથી સમતોલન હોવા નું , થવા નું અને જાળવવા નું “ઠુમક ઠુમક” ક્રીયા – છબી ના નાનાં નાનાં ડગ છે ( first tottering steps ) ( ઘડિયાળ ના સમતોલ – ચક્ર : બેલેન્સ વ્હીલ ની જેમ, પ્રથમ એક બાજુ , પછી બીજી બાજુ ,અને ફરી થી પહેલીબાજુ; એમ સેકંડે ફરે , સુમારે સો વાર ઊલટી સૂલટી દિશામાં – મારો ઉમેરો છે. ) નાનાં નાનાં પગ માં પહેર્યું સાંકળું / કલ્લું , દરેક ડગે છમછમ, ઝમઝમ, ખણખણ નાં ઝણકાર કરે , રણકાર કરે : નાની એવી ઘંટડીઓ વાગવા લાગી સંભળાય : બાજત પૈજનિયાં: નુપુર ના સુર. : : : :
( ૧ ) : : પ્રથમ દ્ર્શ્ય, બાળ – ગંમત નું વહાલકું દર્શાવે છે : શ્રી રામચંદ્ર ની હાસ્ય ફુવાર એમનાં ખી ખી ખી – હી હી હી સ્વરાંકિત કિલકારીઓ ના “કિલ”- નાદ , ” કિલકી કિલકી” : “કિલ” એવો મૂળ પક્ષીઓનો આનંદદર્શક હર્ષ ધ્વનિ , જે વાલ્મીકિ રામાયણ માં અને તુલસી – રામાયણ માં રામ – રાવણ યુદ્ધમાં, વાનર સેના દ્વારા ઘોષિત વિજયી હર્ષ ધ્વનિ તરીકે દ્રશ્યાન્વિત થવા નોહજીબાકી છે. : ટૂંકા ટૂંકા પગલે નાસવા ધારે છે , ઓચિંતું ગોથું ખાઈ ને ડગુમગુ/ અસ્થિર ચાલે ( tottery ) લથડી જવાય છે , ( કદાચિત્ ઠોકર વાગી છે ) અરે ! ગબડી પડે છે !! : રાજાદશરથ ની રાણીમા ઓ ધાંય ધાંય, એકદમ ખૂબ ઝડપથી દોડી આવી ને તેડી લે છે, ગોદમાં સરસો ચાંપી લે છે. : : : :
( ૨ ) : : દ્વિતીય દ્રશ્ય, પ્રિય બાળક ની રાણીમાઓ એ વિવિધ રીતે કરેલી સંભાળણી નું છે. સાડી ના પાલવ છેડાં થી ધૂળ નાં બારીક રજકણોને ઝાપટી કાઢ્યાં છે. લાડ દુલાર લડાવ્યાં છે. સ્નેહાર્દ્ર મૃદુ વચનો કહ્યાં છે. તન મન ધન થી વારી જનારી માતા ને પોતાનું સર્વસ્વ સમર્પિત કરી અત્યાનંદ થયો છે. : : : :
( ૩ ) : : તૃતીય દ્રશ્ય બાળક રામ નું , હોંઠ નું, નાસિકા નું , કાન નું સુરેખ વર્ણન છે .: પરવાળા જેવા અરુંણ / રતુંબડાં હોંઠ છે. મુખમાંથી મધુરતા ઝરે છે. : મીઠું મીઠું બોલે છે. સુભગ એટલે કે સુરેખ , સુડોળ નાસિકા સુંદર , રળિયામણી છે. કાનમાં ઝુલતાં લટકણિયાં છે . ( કાન અને ગાલ વચ્ચે ના ઉપસ્યા ભાગ તરફ ઝુલતું ઘરેણું ‘કોકરવું’) : : : :
( ૪ ) : : ચોથું દ્રશ્ય જેમાં રઘુવીર પ્રભુ શ્રી રામચંદ્ર ના કમળ જેવા સુંદર સ્વસ્થ ચહેરા પર દેખાતી ભાવભંગિમા જોઈ ને તુલસીદાસ ને અત્યંત આનંદ થાય છે. સરખામણીન થઈ શકે એવી રઘુવીર ની છબી છે. રઘુવીર રામચંદ્ર ની સરખામણી માત્ર રઘુવીર રામચંદ્ર સાથે જ થાય. : તુલસીદાસ સમજાવે છે કે ઐહિક પદાર્થ કે દુન્યવી ધન સંપત્તિ થી કે માલમત્તા થી બનેલી એવી કોઈ પણ વસ્તુ કે અદ્ભુત વિસ્મયકારી બનાવટ આ જગતમાં ક્યાંય પણ છે નહિ અને હોય ના શકે જેની સંતકવિ તુલસીદાસે સાક્ષાત અનુભવ દર્શન દ્વારા જોયેલ બાલક રામચંદ્ર ના ચહેરા સાથે અને છબી સાથે સરખામણી કરો.: : : ” Shri Ramchandra Krupalu Bhaj man” : By Sant Kavi Tulsidas (16 Th Century) MIX of Awadhi and Sanskrit : Vocal : Lata Mangeshkar : Composition / music : Hridaynath Mangeshkar : : CLICK HERE In BELOW For the Narrative Video Song : : : : https://youtu.be/IE3r92gJrFM?si=BsFQP5nQIyVWkEmv
॥ श्रीरामचन्द्र कृपालु ॥
श्री रामचन्द्र कृपालु भजुमन हरण भवभय दारुणं । नव कञ्ज लोचन कञ्ज मुख कर कञ्ज पद कञ्जारुणं ॥१॥ कन्दर्प अगणित अमित छवि नव नील नीरद सुन्दरं । पटपीत मानहुँ तडित रुचि शुचि नौमि जनक सुतावरं ॥२॥ भजु दीनबन्धु दिनेश दानव दैत्य वंश निकन्दनं । रघुनन्द आनन्द कन्द कोसल चंद्र दशरथ नन्दनं ॥३॥ सिर मुकुट कुंडल तिलक चारु उदार अङ्ग विभूषणं । आजानु भुज शर चाप धर संग्राम जित खरदूषणं ॥४॥ इति वदति तुलसीदास शंकर शेष मुनि मन रंजनं । मम हृदय कंज निवास कुरु कामादि खलदल गंजनं ॥५॥ मनु जाहि राचेयु मिलहि सो वरु सहज सुन्दर सांवरो । करुणा निधान सुजान शीलु स्नेह जानत रावरो ॥६॥ एहि भांति गौरी असीस सुन सिय सहित हिय हरषित अली। तुलसी भवानिहि पूजी पुनि-पुनि मुदित मन मन्दिर चली ॥७॥ ॥सोरठा॥ जानी गौरी अनुकूल सिय हिय हरषु न जाइ कहि । मंजुल मंगल मूल वाम अङ्ग फरकन लगे।
||चौपाई|| मो सम दीन न दीन-हित , तुम समान रघुवीर । अस विचार रघुवंश मणि, हरहु विषम भव वीर ।।
O mind! Revere the benign Shri Ramachandra, who removes ‘Bhava’ the worldly sorrow or pain, ‘Bhaya’ the fear, and ‘Daruna’ the scarcity or poverty. Who has fresh lotus eyes, lotus face and lotus hands, feet like lotus and like the rising sun. ॥1॥ His beauty exceeds innumerable Kaamdevs (Cupids). He is like a newly formed beautiful blue cloud. The yellow robe on his body appears like delightful lighting. He is the consort of the daughter of Sri Janak (Sri Sita), the embodiment of sacredness.॥2॥ O mind, sing praises of Sri Ram, a friend of the poor. He is the lord of the solar dynasty. He is the destroyer of demons and devils. The descendant of Sri Raghu is the source of joy, a moon of his mother Kaushalya and he is the son of Sri Dashrath.॥3॥ He wears a crown on his head, pendants on his ear, and tilak (crimson mark) on his forehead. All his organs are beautiful and well decorated with ornaments. His arms reach his knees. He holds a bow and an arrow. He emerged victorious in the battle with demons Khar and Dushan.॥4॥ Thus says Sri Tulsidas – O Sri Ram, the charmer of Lord Shiv, Sri Shesh and saints, reside in the lotus of my heart and destroy all the evils and their associates like desires.॥5॥
ગુજરાતી માં ભાષા અનુવાદ : : વિ જયરાજ પૂણે ઈન્ડિયા : : : હે મન કૃપાલુ, શ્રી રામચંદ્ર નું ભજન કર. તેઓ સંસાર ના જન્મ મરણ રૂપી દારુણ ભય ને દૂર કરનાર છે. એમના નેત્ર નવ પલ્લવિત કમળ સમાન છે. મુખ હાથ અને ચરણ પણ લાલ કમળ જેવાં દેખાય છે. //૧ //
એમના સૌંદર્ય ની છટા અગણિત કામદેવો થી વધારે છે. એમના શરીર નો વર્ણ નવીન સજળ મેધ ના સુંદર નીલ રંગજેવો છે. પીતાંબરમેધ રૂપ શરીર જાણે વીજળી સમાન ચમકદાર છે. આવાં પાવનરૂપ જાનકી – પતિ શ્રી રામચંદ્ર જી ને હું નમસ્કાર કરું છું. // ૨ //
હે મન દીનબંધુ , સૂર્ય સમાન તેજસ્વી , દાનવ અને દૈત્યો નાં વંશ નો સમૂળગો નાશ કરનાર , આનંદ કંદ ( મૂળ કારણ રૂપ ), કૌશલ દેશ – રૂપ આકાશ માં નિર્મળ ચંદ્ર સમાન દશરથ નંદન શ્રી રામ નું ભજન કર. // ૩ //
જેના મસ્તક પર રત્ન – જડિત મુગટ , કાનો માં કુંડળ , ભાલ પર તિલક અને પ્રત્યેક અંગ માં સુંદર આભુષણો સુશોભિત થઈ રહ્યાં છે . જેના હાથ ઘૂંટણ સુધી લંબાય માન છે. જે ધનુષ બાણ ધારી છે. જેણે ખર દુષણ ને યુદ્ધમાં જીતી લીધા હતા. // ૪ //
જે શિવ શેષ અને મુનિઓ ના મન ને પ્રસન્ન કરનાર અને કામ , ક્રોધ, લોભ, આદિ શત્રુઓ નો નાશ કરનાર છે. તુલસીદાસ પ્રાર્થના કરે છે કે એ શ્રી રઘુનાથ જી મારા હ્રદય કમળ માં સદાય નિવાસ કરે. // ૫ //
જેમાં તમારું મન અનુરાગી થઈ ગયું છે , એ જ સ્વભાવ થી સુંદર શ્યામ વર ( શ્રી રામચંદ્ર જી ) તમોને મળે. જે દયા નો ખજાનો અને સર્વજ્ઞ / સુજાણ છે , તમારા શીલ અને સ્નેહને જાણે છે. // ૬ //
આ પ્રમાણે ના શ્રી ગૌરી જી ના આશીર્વાદ સાંભળી ને જાનકી જી સમેત બધી સખીઓ હ્રદય થી હર્ષિત થઈ. તુલસીદાસ જી કહે છે , ભવાની જી ને વારંવાર પૂજા કરી ને સીતા જી પ્રસન્ન મન થી રાજમહેલ પર પહોંચી. // ૭ //
॥ સોરઠા ( રાગ ) ॥ ગૌરી જી ને સાનુકૂળ જાણી ને સીતા જી ના હ્રદય માં જે હર્ષ થયો એ કહી શકાતો નથી. મંજુલ મંગલ મૂલ ડાબી તરફ નું સુંદર મનોહર અંગ ફડકવા લાગ્યું.
જાનકી – પતિ શ્રી રામચંદ્ર અને સીતાજી : હર્ષા તિરેક સાનિધ્યમાં પાયો જી મૈંને રામ રતન ધન પાયો: Painting By Pramod
Payoji Maine Ram Ratan Dhan Payo Narrative Video Song by Lata Mangeshkar : By Meera Bai : : Composition / Music : Hridaynath Mangeshkar : : CLICK HERE In BELOW : : : : https://youtu.be/eVzyOEhTBy8?si=uPoMC_SCpaKODgrA
आ आ आ आ आ पायो जी मैंने राम रतन धन पायो पायो जी मैंने राम रतन धन पायो पायो जी मैंने वस्तु अमोलिक दी मेरे सतगुरु वस्तु अमोलिक दी मेरे सतगुरु कृपा कर अपनायो पायो जी मैंने कृपा कर अपनायो पायो जी मैंने राम रतन धन पायो पायो जी मैंने राम रतन धन पायो आ आ आ आ आ रे रे म ग ग ग रे नि रे ग म प ध प ग ग म प नि सा ग म ग ग रे म ग रे सा जन्म जन्म की पूंजी पाई जन्म जन्म की पूंजी पाई जग में सबी खुमायो पायो जी मैंने जग में सबी खुमायो पायो जी मैंने राम रतन धन पायो पायो जी मैंने राम रतन धन पायो आ आ आ आ आ खर्च ना खूटे चोर ना लूटे खर्च ना खूटे चोर ना लूटे दिन दिन बढ़त सवायो पायो जी मैंने दिन दिन बढ़त सवायो पायो जी मैंने राम रतन धन पायो पायो जी मैंने राम रतन धन पायो धिमता धेरेना धिमता धेरेना धेरेरेरेरेना धेरेरेना धेरे सत की नाव खेवटिया सतगुरु सत की नाव खेवटिया सतगुरु भवसागर तऱयायो पायो जी मैंने भवसागर तऱयायो पायो जी मैंने राम रतन धन पायो पायो जी मैंने राम रतन धन पायो आ आ आ आ आ मीरा के प्रभु गिरिधर नागर मीरा के प्रभु गिरिधर नागर हर्क हर्क जस गायो पायो जी मैंने हर्क हर्क जस गायो पायो जी मैंने राम रतन धन पायो पायो जी मैंने राम रतन धन पायो पायो जी मैंने राम रतन धन पायो ****राम निरंजन न्यारा रे, अंजन सकल पसारा रे
अंजन उत्पति, ओंकार, अंजन मांगे सब बिस्तर अंजन ब्रह्मा शंकर इंदर, अंजन गोपी संगी गोविंद रे
अंजन वाणी, अंजन वेद, अंजन किया ना ना भेद अंजन विद्या पथ पुराण, अंजन वो कट कट ही ज्ञान रे
अंजन पाती अंजन देव, अंजन की करे अंजन सेव अंजन नाचे अंजन गावे, अंजन भेष अनंत दिखावे रे
अंजन कहां कहां लग केता, दान पुनि तप तीरथ जेता कहे कबीर कोई बिरला जागे, अंजन છાંડી अनंत ही डागे रे
: : : : આસ્વાદ કાવ્યાર્થ વિચાર વિ જયરાજ પૂણે ઈન્ડિયા : : રહસ્ય વાદી ભજન ,”રામ નિરંજન ન્યારા રે.” કબીર નો શિક્ષા પરિપત્ર કહી શકાય જેમાં સૂચવ્યા પ્રમાણે પૂર્ણ સાક્ષાત્કાર થવા પહોંચવા નો પ્રયત્ન દૂર્લભ છે અને તેમ કરતાં નિષ્કલંક રહેવાની સંભાવના રહેતી નહિ હોય. શબ્દો થી પરે સાક્ષાત્કાર નો બોધ, પૂર્ણતા થી જરાય ઓછો ન હોય , જેથી કલંકિત ગણાવું પડે. અહીં અસત ના નિષેધ આલેખન અનેકવિધ ઉદાહરણ પૂરાં પાડશે. બ્રહ્મા, શંકર, ગોવિંદ, ઈન્દ્ર સમેત સર્જી તે સૃષ્ટિ, પ્રકૃતિની નાનામાં નાની પત્તી , અપ્રાપ્તિ ની પકડ માં થી બચ્યાં નથી. ધર્મ ગ્રંથો ના અધ્યયન, સત્કાર્યો નાં પરોપકાર , તીર્થ સ્થળો ની જાત્રા : આ સૌ એવાં ઉદાહરણો છે કે જ્યાં દુષિત દ્વન્દ્વ વિજયી થયા છે. જુવો ત્યાં દેખાતી દુષિતતા ખરેખર છે જ , જે માનજો. નિષ્કલંક , અપરિવર્તનીય અનુભૂતિ ની પૂર્ણ સ્થિતિ એ એકાદ વિરલો / અસાધારણ વ્યક્તિ , સદાય જાગ્રત રહીને એકાગ્રતા થી પહોંચવા સજ્જ પ્રબુદ્ધ થયેલો હોય શકે. આ બેજોડ વિરલ વ્યક્તિ તે નિષ્કલંક શ્રી રામ. સત્યનિષ્ઠ ( with full integrity ), વાસ્તવ ની સંપૂર્ણતા Complete Truth ને પ્રગટ કરી શકનાર શ્રી રામ. : રામ નિરંજન ન્યારા રે.. . રામ નિરંજન ન્યારા રે. : : : : 1) : : “Ram Niranjan Nyara Re, Anjan Sakal Pasarra Re,”: “Niranjan” means spotless ( બેદાગ/ નિષ્કલંક ) unmatched Supreme Being. “Anjan” means illusion or affections and attachments which are deceiving. With illusion , unreal universe/ world seem realy existent however distinct from Supreme Being. Worldly attachments are understood as “માયા “; wealth/ riches, bhang like substances,are such objects that can present unreal in to deceiving real. In this sense ” નિરંજન” / “Niranjan” means ” માયા રહિત તત્વ” that can be manifesting entire Anjan/”deceiving real”: આમ, ” નિષ્કલંક રામ બેજોડ છે. સંપૂર્ણતા ને / વાસ્તવ ને પ્રગટ કરે છે.” 🪷 🪷 🪷 2) : : “अंजन उत्पति, ओंकार, अंजन मांगे सब बिस्तर अंजन ब्रह्मा शंकर इंदर, अंजन गोपी संगी गोविंद रे ” : : : : : : “Anjan Utpatee OM Kaar/ Anjan Mange Sab Bistaar”, : : Anjan is A Supreme Spirit/ Dev. Anjan is A Womb of creation and OM Kaar, Anjan demands Expansiveness. : : Anjan Brahma, Shankar, Inder; Anjan Gopi sangi Govind ( Shri Krishna ) : : ઓમ્ કાર ની ઉત્પત્તિ માયા માં થી થઈ , માયા માં થી જ વિભિન્ન નામ – રૂપો માં વિસ્તાર થયો. બ્રહ્મા , શંકર , ઈન્દ્ર , ગોપી – ગોવિંદ “દાગદાર”/ લાંછિત છે. સૃષ્ટિ નો ગર્ભ , ઓમ્ “લાંછિત” છે. All Gods are stigmatised / tainted and are all who gained unreal and found No Truth or Real 🪷🪷 🪷 3) : : “अंजन वाणी, अंजन वेद, अंजन किया नाना भेद अंजन विद्या पथ पुराण, अंजन ઘોकट कट ही ज्ञान रे ” : : : : ” Anjan Vanee , Anjan Ved, Anjan Kiya Nana Bhed,” : Spoken Words and Heard ‘Vedas’ are Anjan, Anjan has created innumerable Distinctions; ” / “Anjan Vidhya Path Purana , Anjan gho Kat Kat hee Gyana Re ” : વદી વાણી ને સાંભળી યાદ રાખ્યાં એ વેદ માયા છે, માયા થી જ ભિન્ન ભિન્ન રૂપો પડ્યાં; / કહો કે, માયા ને લીધે જ જગતના રૂપો બ્રહ્મ થી ભિન્ન ભિન્ન સ્વરૂપો માં દેખાય છે. : વિદ્યા, પાઠ પુરાણો માયા છે, વાચિક જ્ઞાન / વાણી ને લગતું જ્ઞાન ( જપ , તપ , પૂજા કર્મ , હાવભાવ / અભિનય , વર્તમાન પત્રો જ્યાં સુચના / માહિતી / સલાહ -સંદેશ આપવામાં આવે છે , જે છેતરનાર છે / ખોટી વાત ગળે ઉતારવાની રીત ના કારણે ) માયા હોય વ્યર્થ છે. All Knowledge, Daily Prayers, and Ancient Scriptures are Maya, the illusion / Anjan ; Anjan is that questioning and reasoning.
4) : : “अंजन पाती अंजन देव, अंजन હી करे अंजन सेव अंजन नाचे अंजन गावे, अंजन भेष अनंत दिखावे रे” : : : : “Anjan Patti , Anjan Dev, Anjan hee kare Anjan Sev(a) ; Anjan Nache , Anjan Gaave , Anjan Bhesh Deekhave Re.” : Anjan is A leaf 🌿 , Anjan is an enlightened Beings , Anjan is A served , and Anjan is A Servant.: : પુજા ની પત્તી અને પૂજ્ય દેવ માયા જ છે, માયા રૂપ પૂજારી માયા રૂપ દેવ ની દેવસેવા કરે છે. : : Anjan is A Singer and A Dancer, Anjan displays endless forms.: નાચે ગાય તે માયા , અનંત વેશે માયા નું જ પ્રદર્શન થયેલું છે. : : ::
5) : : ” अंजन कहां कहां लग केता, दान पुनि तप तीरथ जेता कहे कबीर कोई बिरला जागे, अंजन चढ़ी अनंत ही डागे रे “: : “Anjan Kahan Kahan Lag Ke’ta ? Daan Puni Tapa Tirath Jeta;” : Up to Which limit Anjan has taken hold ? ( Even In ) Philanthropy, Holy / religious Deeds , Penance and Austerities and places of Pilgrimage, Anjan is Victorious.: : માયા વિશે કેટલે સુધી નું કહું ? ( માયા ના ) કયા / કેટલાં રૂપો નાં વર્ણન કરું ? દાન , પૂણ્ય, તપ, તીર્થ વિ. જે કંઈ છે તે બધું જ માયા છે. / Illusion અંજન હોય વ્યર્થ / નિરર્થક છે. : : ” Kahe Kabeer Koiee Birla jaage , Anjan Chhadhee Anant hee daage Re ” : Says Kabir, ” Only A Very Rare , Exceptional Awakens ; Anjan , The illusion has left endless strains. : : કબીર કહે છે, ” કોઈ વિરલા ને જ માયા સંબંધિત બોધ લાઘે છે અને તે જ માયા નો પરિત્યાગ કરી ને , માયા રહિત તત્વ / નિરંજન માં લય- લીન થઈ જાય છે. નિરંજન પ્રતિ તલ્લીન થાય છે / અનુરક્ત થાય છે / પ્રેમાસક્ત થાય છે.
રામ નિરંજન ન્યારા રે, અંજન સકલ પસારા રે. Ram Niranjan Nyara Re / Ram is Niranjan , Unmatched ; Manifesting entire Anjan . : સમસ્ત સંસાર માયા નો પસારો છે / માયા નો ફેલાવ્યો પ્રચાર છે. માયા રહિત રામ સમસ્ત જગત થી પરે છે / ભિન્ન છે 🪷🪷
રામ કા ગુણગાન કરીયે : રામ – લક્ષ્મણ : શબરી અને ભાવ ભક્તિ ભર્યા બોર : Painting By Vishal Gurjar.
राम का गुणगान करिये : : Vocal : Pt Bhimsen Joshi and Lata Mangeshkar : : Lyrics : Pt Narendra Sharma : : CLICK HERE In BELOW For Video: https://youtu.be/kULNVVphAW4?si=bWE6CN6lppX0CM0m राम का गुणगान करिये, राम का गुणगान करिये। राम प्रभु की भद्रता का, सभ्यता का ध्यान धरिये॥
राम के गुण गुणचिरंतन, राम गुण सुमिरन रतन धन। मनुजता को कर विभूषित, मनुज को धनवान करिये, ध्यान धरिये॥
सगुण ब्रह्म स्वरुप सुन्दर, सुजन रंजन रूप सुखकर। राम आत्माराम, आत्माराम का सम्मान करिये, ध्यान धरिये॥
Ram Ka Gunagaan Kariye Lyrics In English Ram ka gunagaan kariye, Ram ka gunagaan kariye. Ram Prabhu ki bhadraata ka, sabhyata ka dhyan dhariye.
Ram ke gun gunchirantan, Ram gun smaran ratan dhan. Manujta ko kar vibhushit, Manuj ko dhanvaan kariye, dhyan dhariye.
Sagun Brahma swaroop sundar, Sujan ranjan roop sukhkar. Ram Aatma Ram, Aatma Ram ka samman kariye, dhyan dhariye : : : : Lyrics Pt Narendra Sharma : : Music : : Shrinivas Khale and Anil Mohile : : : A devotional Ode To Lord Ram, praising his virtues and emphasizing the contemplation of His Divine Qualities. : : પં. ભીમસેન જોષી ના ઘેરાં સ્વર, શાસ્ત્રીય રાગ શૈલી ને ઊંડી ભાવનાત્મક રીતે વ્યકત કરી ને પ્રાણવાન હલચલ જમાવે છે જે ને સજાવવા મળે છે લતા મંગેશકર ના સુસ્વર ની સહજતા અને મોહકતા : પ્રભુ શ્રી રામ ની સભ્યતા ( સંસ્કૃતિ અને જન માનસ માં સુધારા કરવાની રીત , civility ) અને ભદ્ર તા ( એટિકેઇટ , ગૃહસ્થ જીવન ની ભલાઈ/ સરળતા, ગૃહસ્થાઈ ) ના ગુણગાન કરતા પ્રેરક ઈશ્વર કૃપા અને ઉદ્ધારક કૃપા દ્રષ્ટિ મનુષ્ય પર ઉતરે એવી ભક્ત ની નેમ છે જેનું ધ્યાન ધરી શકાતા સૌ કોઈ નું ભલું થાય. મનુજતા/ મનુષ્યપણું વિભૂષિત થાય. : રામ નું સ્મરણ (“સમિરન” ) માત્ર રત્ન જેવું કિંમતી નીવડે. રામ “સૃજન” હાર / સૃષ્ટિના સર્જક છે. “સુંદર સ્વરુપવાન” દર્શનીય છે. સુખ આપનાર / સુખકર છે. સુજનત્વ ભારોભાર છલકે છે : જે સજ્જન થવાની / સજ્જન રહેવાની સંભાવનાઓ ઊભી કરશે. રામ “રંજન રુપ” છે / આનંદ રેલાવનાર છે. રામ નું જીવન અને કવન સત્વગુણ પ્રધાન છે તેથી રામ પરમ-બ્રહ્મ -લક્ષી છે. “સગુણ બ્રહ્મ સ્વરૂપ” છે. સર્વ માયા રહિત હોય નિરંજન ન્યારા છે. જીવ જગત ના ઉપાદાન અને નિમિત્ત કારણ રૂપે સ્વીકારાયેલું અનાદિ અનંત એક “પરમ તત્વ” , તે પરમાત્મા , પરમેશ્વર . : . મનુષ્ય ના “તમસ” અને “રજસ” ગુણ દોષરહિત થવા જરૂરી છે. માટે રામનામ થી ગુણગાન કરીએ : શબરી અને હનુમાન તેના ઉદાહરણ છે. રામ ના ગુણગાન કરતા ધ્યાન ધરીશું તો પોતાનો પોતા માં આનંદ લેનાર આત્મારામ બનીશું /આત્મ , પરમાત્મતત્વ નો આનંદ લેનાર. : અંતઃકરણ નું, જીવન તત્વ તે આત્મા, સાત્ત્વિક સારતત્વ . શરીર આત્માકારાગૃહ છે , કેદખાનું છે. જે શક્તિ રામનામ જપતા વિકસીત થાય તે સ્વયં શ્રી રામ માં પણ નથી . રામે પથ્થર નાખ્યો તે રામસેતુ માં તરતો ન રહ્યો ને ડૂબી ગયો . હ્રદય નાં વિશુદ્ધ વિશેષ ભાવ માં ઓતપ્રોત થયેલા શ્રી રામ નું નામસ્મરણ માત્ર આત્મા ને રામમય કરી શકે. રામ નામ ને આત્મા- અંતર્ગત કરીએ તો મનમાં રામ વસે. આ રીતે “આત્મારામ” નું સન્માન કરીએ. મનુષ્ય નો મૂળભૂત સ્વભાવ / પોતાની જાત જેને રામમય થવા દેવા રામ ના ગુણગાન કરીએ. રામ નું ધ્યાન ધરીએ. : : JAY Jay , JAYJAY SHRI RAMA : A Quest & Call For Seeking Rama : : : : Birthday Bliss : Ram Navmi : : ચૈત્ર સુદ નોમ : એપ્રિલ ૧૭ , ૨૦૨૪ : April 17 , 2024 : Ram Navmi : : Devotional Bhakti Songs / ભજન સ્તુતિ ગીત / પ્રાર્થના By Tulsidas , Kabeer , Recited by Lata Mangeshkar, Pt. Kumar Gandharva, Pt. Bhimsen Joshi : : આસ્વાદ કાવ્યાર્થ વિચાર વિ જયરાજ પૂણે ઈન્ડિયા : : : : : : : :
Gandharva on a 2014 stamp sheet of India. ( 8 April, 1924 , Sulebhavi, Belgaum District, Karnataka, India — 12 January 1992 (aged 67) Dewas, India : Years active 1934–1992 : born in Sulebhavi near Belgaum, Karnataka, India in a Kannada-speaking Lingayat family. By the age of 5 he started singing and by 11 his father sent him to study music under the well-known classical teacher, B.R. Deodhar at Bombay. By his early 20s, Gandharva was seen as a star of music and was praised by critics.
Kumar Gandharva: Timeless icon who redefined khayal : : Pandit Kumar Gandharva (pronunciation: [kumaːɾ ɡən̪d̪ʱəɾʋə], Kn: ಕುಮಾರ್ ಗಂಧರ್ವ; 8 April 1924 – 12 January 1992), originally known as Shivaputra Siddharamayya Komkalimath was an Indian classical singer, well known for his unique vocal style and for his refusal to be bound by the tradition of any gharana. The name, Kumar Gandharva, is a title given to him when he was a child prodigy; a Gandharva is a musical spirit in Hindu mythology. : He shook the world of Khyaal by critically examining every aspect of this music—the tradition; its performing practices; its walls and paths; the very fundamentals…. In this act of questioning and seeking answers, he drew deeply from parampara, the tradition itself—not just of khayal, but all music, and indeed all sound, around him. : He asserted that it was an older tradition that he was reclaiming. Kumar Gandharva emerged as a musician of great promise after training under B.R. Deodhar and Anjanibai Malpekar. While Deodhar had drunk deeply on the tradition of khayal under his guru V.D. Paluskar, he was also a widely travelled man who encouraged the young Kumarji to listen to the music of all masters. His decision to move to the dry but musically studded environs of Dewas in the Malwa region to recuperate, ( as he was infected with tuberculosis , its a severe blow requiring him to live in 5 years of isolation. To allow his lungs to heal, he was not permitted to even speak . He found remedy for T B with Streptomycin from the year 1952. ) however, yielded unimagined treasures. For Kumarji, tradition was not just the tradition of khayal or dhrupad—regarded “classical music”—but folk music too—lok dhun. Folk songs punctuated the serene atmosphere of Malwa—like flowers of varied hues and fragrances in an untended garden. Folk song is not cultivated like the song of khayal—it is a dhun, hummed to oneself, a simple tune, not more than three or four swaras repeated over and over to cast a spell. It was Kumarji’s conviction that ragas are traceable to lok dhuns many of whose links are now forgotten. He arrived at this not-unprecedented theory after an intensive documenting of these folk songs of Malwa which he and Bhanumati, his first wife, carried out during his period of sickness. His renditions of ragas swirl with dhuns—well-known ragas gleam with uncanny colours. His raga explorations are in short and sharp phrases working the dhuns that lie at the raga’s heart. He said, ” Art means reflective thinking. What is the use of just a good voice? A cuckoo has a sweet voice but do we consider it an artist?” : Kumarji crafted a completely novel and astonishing way with sound in his nirguni bhajans—he attributed this to the sur of the wandering fakirs whose music too rent his world in Dewas. Again, while the sounds of his nirguni bhajan renditions smell of the earth, they do not let us sink into complacency of easy familiarity. He composed sparkling bandishes like “rang na daaro shyamji” and “sira pe dhari ganga” in old ragas like Sohoni and Shankara. And he composed bandishes as carriers of new ragas that he created. His singing in faster tempos, particularly his mastery over Madhya-laya, was widely revered , although criticized on his vilambit gayaki. Gandharva was awarded the Padma Bhushan in 1977 and India’s second-highest civilian honour, the Padma Vibhushan in 1990.The Kumar Gandharva Foundation (Mumbai), formed by his student Paramanand Yadav, promotes the development of Hindustani music and Carnatic music. Gandharva’s grandson Bhuvanesh (Mukul’s son) has also made a name for himself as a classical singer. Gandharva died on 12 January 1992, at his Dewas residence, Madhya Pradesh after a long history of lung infection ailment for decades. He was cremated with full state honors and his funeral was attended by hundreds of music lovers from all over the country. : : : : CLICK HERE In BELOW to know and enjoy the Life Story of Kumar Gandharva ( as presented by BBC ) who transformed the Indian Classical musicswirled with Nirbhay Nirgun Dhun of Much acclaimed popularized Music 🎵🎶 of our time. : : https://youtu.be/3M4RweSBtOY?si=FL8KZq0j0pk6gP2-
: : : : આસ્વાદ કાવ્યાર્થ વિચાર વિ જયરાજ પૂણે ઈન્ડિયા : : રહસ્ય વાદી ભજન ,”રામ નિરંજન ન્યારા રે.” કબીર નો શિક્ષા પરિપત્ર કહી શકાય જેમાં સૂચવ્યા પ્રમાણે પૂર્ણ સાક્ષાત્કાર થવા પહોંચવા નો પ્રયત્ન દૂર્લભ છે અને તેમ કરતાં નિષ્કલંક રહેવાની સંભાવના રહેતી નહિ હોય. શબ્દો થી પરે સાક્ષાત્કાર નો બોધ, પૂર્ણતા થી જરાય ઓછો ન હોય , જેથી કલંકિત ગણાવું પડે. અહીં અસત ના નિષેધ આલેખન અનેકવિધ ઉદાહરણ પૂરાં પાડશે. બ્રહ્મા, શંકર, ગોવિંદ, ઈન્દ્ર સમેત સર્જી તે સૃષ્ટિ, પ્રકૃતિની નાનામાં નાની પત્તી , અપ્રાપ્તિ ની પકડ માં થી બચ્યાં નથી. ધર્મ ગ્રંથો ના અધ્યયન, સત્કાર્યો નાં પરોપકાર , તીર્થ સ્થળો ની જાત્રા : આ સૌ એવાં ઉદાહરણો છે કે જ્યાં દુષિત દ્વન્દ્વ વિજયી થયા છે. જુવો ત્યાં દેખાતી દુષિતતા ખરેખર છે જ , જે માનજો. નિષ્કલંક , અપરિવર્તનીયઅનુભૂતિ ની પૂર્ણ સ્થિતિ એ એકાદ વિરલો / અસાધારણ વ્યક્તિ , સદાય જાગ્રત રહીને એકાગ્રતા થી પહોંચવા સજ્જ પ્રબુદ્ધ થયેલો હોય શકે. આ બેજોડ વિરલ વ્યક્તિ તે નિષ્કલંકશ્રી રામ.સત્યનિષ્ઠ ( with full integrity ), વાસ્તવ ની સંપૂર્ણતા Complete Truth ને પ્રગટ કરી શકનાર શ્રી રામ. : રામ નિરંજન ન્યારા રે.. . રામ નિરંજન ન્યારા રે. : : : : 1) : : “Ram Niranjan Nyara Re, Anjan Sakal Pasarra Re,”: “Niranjan” means spotless ( બેદાગ/ નિષ્કલંક ) unmatched Supreme Being. “Anjan” means illusion or affections and attachments which are deceiving. With illusion , unreal universe/ world seem realy existent however distinct from Supreme Being. Worldly attachments are understood as “માયા “; wealth/ riches, bhang like substances,are such objects thatcan presentunreal in to deceiving real. In this sense ” નિરંજન” / “Niranjan” means ” માયા રહિત તત્વ” that can be manifesting entire Anjan/”deceiving real”: આમ, ” નિષ્કલંક રામ બેજોડ છે. સંપૂર્ણતા ને / વાસ્તવ ને પ્રગટ કરે છે.” 🪷 🪷 🪷 2) : : “अंजन उत्पति, ओंकार, अंजन मांगे सब बिस्तर अंजन ब्रह्मा शंकर इंदर, अंजन गोपी संगी गोविंद रे ” : : : : : : “Anjan Utpatee OM Kaar/ Anjan Mange Sab Bistaar”, : : Anjan is A Supreme Spirit/ Dev. Anjan is A Womb of creation and OM Kaar, Anjan demands Expansiveness. : : Anjan Brahma, Shankar, Inder; Anjan Gopi sangi Govind ( Shri Krishna ) : : ઓમ્ કાર ની ઉત્પત્તિ માયા માં થી થઈ , માયા માં થી જ વિભિન્ન નામ – રૂપો માં વિસ્તાર થયો. બ્રહ્મા , શંકર , ઈન્દ્ર , ગોપી – ગોવિંદ “દાગદાર”/ લાંછિત છે. સૃષ્ટિ નો ગર્ભ , ઓમ્ “લાંછિત” છે. All Gods are stigmatised / tainted and are all who gained unreal and found No Truth or Real 🪷🪷 🪷 3) : : “अंजन वाणी, अंजन वेद, अंजन किया नाना भेद अंजन विद्या पथ पुराण, अंजन ઘોकट कट ही ज्ञान रे ” : : : : ” Anjan Vanee , Anjan Ved, Anjan Kiya Nana Bhed,” : Spoken Words and Heard ‘Vedas’ are Anjan, Anjan has created innumerable Distinctions; ” / “Anjan Vidhya Path Purana , Anjan gho Kat Kat hee Gyana Re ” : વદી વાણી ને સાંભળી યાદ રાખ્યાંએ વેદ માયા છે, માયા થી જ ભિન્ન ભિન્ન રૂપો પડ્યાં; / કહો કે, માયા ને લીધે જ જગતના રૂપો બ્રહ્મ થી ભિન્ન ભિન્ન સ્વરૂપો માં દેખાય છે. : વિદ્યા, પાઠ પુરાણો માયા છે, વાચિક જ્ઞાન / વાણી ને લગતું જ્ઞાન ( જપ , તપ , પૂજા કર્મ , હાવભાવ / અભિનય , વર્તમાન પત્રો જ્યાં સુચના / માહિતી / સલાહ -સંદેશ આપવામાં આવે છે , જે છેતરનાર છે / ખોટી વાત ગળે ઉતારવાની રીત ના કારણે ) માયા હોય વ્યર્થ છે. All Knowledge, Daily Prayers, and Ancient Scriptures are Maya, the illusion / Anjan ; Anjan is that questioning and reasoning.
4) : : “अंजन पाती अंजन देव, अंजन હી करे अंजन सेव अंजन नाचे अंजन गावे, अंजन भेष अनंत दिखावे रे” : : : : “Anjan Patti, Anjan Dev, Anjan hee kare Anjan Sev(a) ; Anjan Nache , Anjan Gaave , Anjan Bhesh Deekhave Re.” : Anjan is A leaf 🌿 , Anjan is an enlightened Beings , Anjan isA served, and Anjan is A Servant.: : પુજા ની પત્તી અને પૂજ્ય દેવ માયા જ છે, માયા રૂપ પૂજારી માયા રૂપ દેવ ની દેવસેવા કરે છે. : : Anjan is A Singer and A Dancer, Anjan displays endless forms.: નાચે ગાય તે માયા , અનંત વેશે માયા નું જ પ્રદર્શન થયેલું છે. : : ::
5) : : ” अंजन कहां कहां लग केता, दान पुनि तप तीरथ जेता कहे कबीर कोई बिरला जागे, अंजन चढ़ी अनंत ही डागे रे “: : “Anjan Kahan Kahan Lag Ke’ta ? Daan Puni Tapa Tirath Jeta;” : Up to Which limit Anjan has taken hold ? ( Even In ) Philanthropy, Holy / religious Deeds , Penance and Austerities and places of Pilgrimage, Anjan is Victorious.: : માયા વિશે કેટલે સુધી નું કહું ? ( માયા ના ) કયા / કેટલાં રૂપો નાં વર્ણન કરું ? દાન , પૂણ્ય, તપ, તીર્થ વિ. જે કંઈ છે તે બધું જ માયા છે. / Illusion અંજન હોય વ્યર્થ / નિરર્થક છે. : : ” Kahe Kabeer Koiee Birla jaage , Anjan Chhadhee Anant hee daage Re ” : Says Kabir, ” Only A Very Rare , Exceptional Awakens ; Anjan , The illusion has left endless strains. : : કબીર કહે છે, ” કોઈ વિરલા ને જ માયા સંબંધિત બોધ લાઘે છે અને તે જ માયા નો પરિત્યાગ કરી ને , માયા રહિત તત્વ / નિરંજન માં લય- લીન થઈ જાય છે. નિરંજન પ્રતિ તલ્લીન થાય છે / અનુરક્ત થાય છે / પ્રેમાસક્ત થાય છે.
રામ નિરંજન ન્યારા રે, અંજન સકલ પસારા રે. Ram Niranjan Nyara Re / Ram is Niranjan , Unmatched ; Manifesting entire Anjan . : સમસ્ત સંસાર માયા નો પસારો છે / માયા નો ફેલાવ્યો પ્રચાર છે. માયા રહિત રામ સમસ્ત જગત થી પરે છે / ભિન્ન છે 🪷🪷
Ledwidge in uniform. : Francis Edward Ledwidge (19 August 1887 Janeville, Slane, County Meath– 31 July 1917 , Aged 29 Pilckem Ridge, near Boezinge, Passchendaele salient, Belgium. ) was a 20th-century Irish poet. From Slane, County Meath, and sometimes known as the “poet of the blackbirds”, he was later also known as a First World War war poet. He befriended the established writer Lord Dunsany, who helped with publication of his works. He was killed in action at Ypres in 1917. : : labourer and miner, he was also a trade union activist, and a keen patriot and nationalist, associated with Sinn Féin. He became friendly with a local landowner, the writer Lord Dunsany, who gave him a workspace in the library of Dunsany Castle, and introduced him to literary figures including William Butler Yeats, Æ and Katherine Tynan, with whom he had a long-term correspondence. He was elected to a local government post and helped organise the local branch of the Irish Volunteers. Strongly built, with striking brown eyes and a sensuous face, Ledwidge was a keen poet, writing where ever he could – sometimes even on gates or fence posts. : Dunsany later prepared his first collection of poetry Songs of the Fields, which successfully appealed to the expectations of the Irish Literary Revival and its social taste for rural poetry. : He did manage to act as a founding member with his brother Joseph of the Slane Branch of the Irish Volunteers (1914), a paramilitary force created in response to the founding of the Ulster Volunteers, who had sworn to resist Home Rule for Ireland even if it meant civil war. The Irish Volunteers were set up to fight the Unionists if necessary and to ensure that Home Rule would come to pass. : : The Complete Poems of Francis Ledwidge, released in 1919, which went through at least three editions. : While serving in the rank of lance corporal’s stripe one last time in January 1917, Ledwidge was killed in preparation for an assault during the earliest stages of the Third Battle of Ypres (July to November 1917), near the village of Boezinge, northwest of Ypres. A shell exploded beside Ledwidge and he was instantly killed. : According to a local folktale the ghostly apparition of Ledwidge appeared in Navan at the same time he died on the Western front. His ghost greeted a friend before fading away. Dunsany commented on the work with words such as:” [I was] astonished by the brilliance of that eye and that had looked at the fields of Meath and seen there all the simple birds and flowers, with a vividness which made those pages like a magnifying glass, through which one looked at familiar things for the first time.”: : Irish Hedge Sparrow ( Photo ) : BirdWatch Ireland reports that House Sparrow is one of the top 20 most widespread garden birds in Ireland. It breeds around buildings, houses and farmyards, and small flocks can be found almost anywhere around the country.
To a Sparrow : : By Francisco Ledwidge : : : : To a Sparrow
Because you have no fear to mingle Wings with those of greater part, So like me, with song I single Your sweet impudence of heart.
And when prouder feathers go where Summer holds her leafy show, You still come to us from nowhere Like grey leaves across the snow.
In back ways where odd and end go To your meals you drop down sure, Knowing every broken window Of the hospitable poor.
There is no bird half so harmless, None so sweetly rude as you, None so common and so charmless, None of virtues nude as you.
But for all your faults I love you, For you linger with us still, Though the wintry winds reprove you And the snow is on the hill.
— Francis Ledwidge
“To A Sparrow”, A 20 lines Bird Poem By an Irish Poet and Volunteer in British Army , Francis Ledwidge ( – 1917 ) is About bold, fearless and lingerer, non – migratory Sparrow Bird.: : : :
Stanza 1 : : “Because you have no fear to mingle 1 Wings with those of greater part, 2 So like me, with song I single 3 Your sweet impudence of heart.”4 : : lines 1 To 4 : : : :
About the carelessness of The Sparrow “”hav(ing) no fear to mingle ” ( line 1 ) marked by improperly forward and bold behaviour which is called by The Poet Speaker,” sweet impudence of heart” ( line 4 ) : Here, The poet identifies with the bird because the sparrow dares to claim its piece of sky from greater competitors, as said in, “.. . to mingle / Wings with those of greater part.” ( line 2 ) / So like me, with song I single ” ( line 3 ) : The courage and fearlessness despite the odds of the sparrow seem to attract The poet Speaker in announcing solidarity withthe Sparrow. : : : :
Stanza 2 : : “And when prouder feathers go where 5 Summer holds her leafy show, 6 You still come to us from nowhere 7 Like grey leaves across the snow.” 8 : : lines 5 To 8 : : : :
About The sparrow’s hanging on with a locale of The Poet While other birds migrate as said in, ” when prouder feathers go where / Summer holds her leafy show,” ( lines 5 & 6 ) , “still come(s) to us from nowhere / Like grey leaves across the snow”( lines 7 & 8 ) : Here, The Poet Speaker depicts a surprising virtue of being unexpected that is observable in both The Sparrow as well as in an appearance of grey leaves on the whites of snow laden ground. Winter arrives at the locale and with that, prouder birds ought to have gone from the scene. The contrast between “leafy show” and grey leaves” lights up an important aspect of the poem. : The Sparrow has rejected the vanities of the prouder birds. : : : :
Stanza 3 : : “In back ways where odd and end go 9 To your meals you drop down sure, 10 Knowing every broken window 11 Of the hospitable poor.” 12 : : lines 9 To 12 : : : :
About an eating eagerness Of The “Sparrow in the back ways” who “for sure drops down”( lines 9 & 10 ) “Knowing every broken window / Of the hospitable poor.” ( lines 11 & 12 ) : The Sparrow has to grasp h(is)er Meals quickly in limited time available. : : : :
Stanza 4 : : “There is no bird half so harmless, 13 None so sweetly rude as you, 14 None so common and so charmless, 15 None of virtues nude as you.” 16 : : lines 13 To 16 ) : : : :
About naming the sparrow’s demerits and inadequacy which is flimsy. especially when The Poet Speaker repeats himself in line 14 as, “sweetly rude”.: In 1 St Stanza , The Poet Speaker and bird both sing and they both “mingle wings” with larger birds but here approaching to less appealing features seems to dissociate The Poet from the bird. The sparrow is named as, “half so harmless”, “sweetly rude”, “common and so charmless” and “of virtues nude”which are the ordinariness of The Sparrow, and the outcome in the Poem remains unbelievable. Moreover he doesn’t try to enumerate himself with such or any other similar faulty attributes. : : : :
Stanza 5 : : “But for all your faults I love you, 17 For you linger with us still, 18 Though the wintry winds reprove you 19 And the snow is on the hill.” 20 : : lines 17 To 20 : : : :
About recalling his solidarity and similarity with the sparrow. The Poet Speaker concludes his Sparrow Poem by saying to his cheeky sweet bird, ” for all your faults I love you, / For you linger with us still.” ( lines 17 & 18 ) : The quality which redeems the sparrow from all its faults is perseverance ( persistent determination ) and the quality of faithfulness. Afterall, The Sparrow Bird hangs on with h(is)er locale and social familiarity .: : : : ” Though the wintry winds reprove” ( being not in favour of ) h(im)er in the atmosphere of the ” snow in the hill.” : However, the poet refrains from clearly mention to himself such quality. : : This tenacious feature of quality is a reminder to us , we the readers , of the harsh circumstances of the poet’s short life, including the service to political ideals that would contribute to his sacrifice and death in 1917, as an Irish Volunteer / soldier with the British Army in the First World War. : : : : 🌨️❄️ ❄️🌨️
Several alliterations which animates in this remarkable Bird Poem are : : “half so harmless”, “drop down”, “prouder feathers”, “to mingle Wings”, “song I single”, wintry wind”. Also noteworthy is the vowel that sounds in some lines, such as the “o” in “Knowing every broken window/Of the hospitablepoor.” : : : :
Ledwidge’s Poetry is worth remembering his forgotten talent as an observer of the Irish countryside. As the poet Bernard O’Donoghue writes in his entry on Ledwidge in the Oxford Companion to Modern Poetry: – “It is sad that his nature poetry has not been discovered by Clare’s readership”. : : “To A Sparrow” pleases an admirer of John Clare and a reader of Bird Poems. It has both earthward , of Non – Migratory Nature and mingling Social Behaviour of The Sweet , Lovely, Small , Brown Sparrow Bird are firmly run aground. : : : :
” To A Sparrow”, A Bird Poem By Francis Ledwidge, Information Appreciation and poem Analysis Presented by V Jayaraj Pune India April 1, 2024 : : : : : : : :
“ચાલો સખી! વૃંદાવન જઈએ “– નરસિંહ મહેતા રચિત સખી સૈયર નું ગોપી ગીત છે. નંદ નંદન, ગોવિંદ, નટવર, વનમાળી તરીકે સંબોધિત કૃષ્ણ ને વરેલી ગોપી ને વ્રજ / વૃંદાવન પંથકે ગોવિંદ દ્વારા દ્રશ્યાન્વિત હોળી જોવા જવા માટે નું આમંત્રણઆપ્યું છે. : ” જિહાં ગોવિંદ ખેલે હોળી; ” : : શ્રી કૃષ્ણ ના બાલજીવન ની વિવિધ ક્રીડાં , રાસ ક્રીડાં ના વિદ્યમાન સ્વરૂપે Krishna’s pure loving devotion સુધા – ભક્તિદ્વારા રાસબિહારી અને / અથવા રાસ નંદિની / ગોપ-ગોપી ના એકાત્મક નર્તન રમતાંરમતાં , ગાતાં ગાતાં કે સાંભળતાં, હરિ સંગે તદાકાર થવા નો અનન્ય લહાવો લેવા માટે / વહેંચવા માટે, પાછલાં એક હજાર વર્ષ દરમ્યાન સર્વોચ્ચ કલાભિજ્ઞતા સાચવનાર તદ્રૂપાનુભવ બનતો રહ્યો છે. : જેના નૃત્ય સ્વરુપો છે : Bharatanatyam, Odissi, Manipuri Raas Leela, Kuchipudi, and Kathak. : કથ્થક અને મણિ પૂરી રાસલીલા , વ્રજ ની રાસલીલા ના પ્રાદુર્ભાવ છે. કથ્થકઅથવા નટવારી નૃત્ય ૧૯૬૦ માં કથ્થક નૃત્યાંગના / ગોપાંગનાઉષા શર્મા એ સશક્ત / પ્રચલિત કરેલ revivescent dance / નૃત્ય તરીકે સૌથી વધુ મહત્વનું અને જાણીતું છે. કૃષ્ણની રાસલીલા પુરી રાત્રી દરમિયાન રચવામાં આવતી જેને શ્રી કૃષ્ણ એક કલ્પ એટલે કે 4.32 billion years / અબજ વર્ષ ની અવધિ સુધી વિસ્તૃત કરતાં. રાસલીલા , ઘેરી ઊંડી ભાવનાવાળું , વિલક્ષાણ / ચમત્કાર અને રસિક શૃંગાર થી કંડાર્યું , ભૌતિકતા મધ્યે પાંગર્યા માનવીય પ્રેમની શ્રી કૃષ્ણ ને સમર્પિત અત્યાનંદ માં લીન – ઉર્મિલ , અને આધ્યાત્મિક / ઈશ્વર પ્રેરિત આત્મા ની પ્રાચીનતમ અભિવ્યક્તિ છે : Soul’s original, ecstatic spiritual love of Krishna, in his spiritual world, “Goloka” : : કૃષ્ણ – ઘેલી ગોપી ઓ બાળ બચ્ચાં , કુટુંબ જ્યાં ત્યાં છોડી દઈને , કાહના એ છેડેલી વાંસળીના સૂરો થી આકર્ષિત થતી વૃંદાવન સ્થિત નિધી – વન વચાળે દોડતી પહોંચતી , કૃષ્ણ ને પામવા. : નજીક સરકી આવે ત્યાં તો નટખટ કૃષ્ણ અદ્રશ્ય થઈ જાય અને વળી પાછો ક્યાંક પ્રગટ થાય , વારંવાર અદ્રશ્ય થઈ ઘડી ઘડી પ્રગટ થયા કરે. કેવાં અદભુત દૃશ્યો રચાતા હશે ! ! સંખ્યાબંધ સ્વરૂપો ધારણ કર્તા શ્રી કૃષ્ણ માં દરેક ગોપીને પ્રેમ નિષ્ઠ શ્રદ્ધા સ્વરૂપ નો અપ્રતિમ અનુભવ થતો / સમજાતો. પ્રભુ મય થાવ પછી પણ પ્રભુ થી વિખુટા થવું પડે ; સાંસારિક જીવન પણ આમ જ તો જીવવાનું હોય !! નાછૂટકે જમના ના વહેતાં જળમાં સ્નાન કરીને છેવટે ગોપીઓ પ્રાતઃ કાળે સ્વગૃહે ચાલી આવતી. : : ગ્રેહામ સ્વિગ ( Schweig, G.M (2005). Dance of divine love: The Rasa Lila of Krishna from the Bhagavata Purana, India’s classic sacred love story. New York: Princeton University Press ) માં નોંધ કરી કહે છે, ” પ્રભુ પ્રત્યે નું ઉત્કટ એકનિષ્ઠ સ્વાર્પણ , નહિ કોઈ દુન્યવી લાલસા ના ધજાગરા. ઉપરથી ઈશ્વર તરફથી ઉતરી આવતું અજોડ પારલૌકિક દ્રશ્ય : જ્યાં પ્રભુ નિતાંત ( સદૈવ ) દર્શનીય અને મોહક મનોહર લાગે , વંદનીય અને આરાધ્ય ; ગોવાળ જેની બંસી ની મોહક તાન અતી પ્રિય ભક્તો જો ઢીલાં – ઢાલા હોય તો ટટ્ટાર થઈ આનંદિત બનીને નાચવા માંડે. રાસલીલા એ તો પ્રભુ એ સર્જેલું સર્વ શ્રેષ્ઠ ગાન Song of Songs છે. એજ રીતે જે રીતે બાઈબલના સોલોમન નું અપ્રતિમ સ્થાન ગણ્યું છે. વૈષ્ણવ સંપ્રદાય માટે રાસલીલા છે, “crown-jewel of all acts of God”: મુગટ માં જડેલ કિંમતી રત્ન” : :
Radha Krishna, queen and king of Goloka. : : Goloka (Sanskrit: गोलोक) or Goloka Vrindavan (IAST: Goloka Vṛndāvana) is the celestial abode of the Hindu god Krishna and his chief consort goddess Radha. In the Bhagavata Purana, Krishna is portrayed as the highest person who resides in Goloka. : Goloka is often represented as the celestial realm containing flowing streams and lovely gardens, and is inhabited by cows and enchanting maidens – Gopis. Sanatan Goswami of Gaudiya Vaishnavism says, “Sri Goloka is considered the ultimate destination of spiritual endeavour.”: : To be limitless, Both Vaikuntha and Goloka are considered to be Nitya Dhama (the eternal realm of existence) which are not prone to annihilation even after the whole cosmic dissolution. Krishna in his two-armed form eternally resides in the realm of Goloka and in his four-armed form, as Vishnu he eternally resides in the realm of Vaikuntha lokaKrishna and Radha dancing the rasalila, a 19th-century painting, Rajasthan
રાસ લીલા સમજીએ તો રાસ નો અર્થ થાય “દેવામૃત” જેની અંતર્ગત હોય માન્યતા પ્રાપ્ત ભાવાત્મક વિશ્વાસ કે પ્રીતિ નો વહાલો“મીઠો સુસ્વર” / લહેજતદાર રસાસ્વાદ. : લીલા નો અર્થ થાય રમવું / સંગીત સાથે નૃત્ય કરવું. આમ રાસલીલા એટલે ” dance of divine love ” ગોવિંદ – ગોપી એ ખેલ્યું પ્રેમ ગીત Sweet Act of Krishna 💕💕
“ચાલો સખી વૃંદાવન જઈએ”, એ નરસિંહ મહેતાનું સખી સૈયર નું ગોપી ગીત છે. વસંતનું / ફૂલ્યા ફાગણ માસ નું આ રાસ ગીત / એમાંથી વ્યક્ત થતા હર્ષ આનંદ ની કડી ઓ શાસ્ત્રીય રાગ અને તાલ સાથે અમર ભટ્ટ ના સ્વર માં ( 1 A ) સાંભળીશું. : : મથાળે ક્લિક કરીને સાંભળો. : : : : https://youtu.be/k03GDu1WMpU?si=880uz1Mfi84UrdtX અહીં ક્લિક કરીને સાંભળીએ : : ( 1 B ) સ્વર : ઓમ્ આચાર્ય : :( released on 25/3/2024 )
Radha & Krishna along with other gopis dance during the raas celebration in Nagaon district of Assam. : : Performance in Vrindavan dance tradition are famous throughout as an experience of the spiritual world. Rasalila performance was started by Swami Sri Uddhava ghamand Deva charya in the early 15th Century CE at Vashikaran in Vrindavan, Mathura. He was a prominent saint of the Nimbarka Sampradaya, and disciple of the world-renowned Swami Sri Hari vyasa Devacarya. The Vani literature of Vraja is the transcription of the songs that were heard by Swami Hariyana, Devacarya and his Guru, Swami Shri Shri bhatta as they meditated on the Nritya Lila of Radha Krishna. These songs describe the eternal spiritual abode of Radha Krishna, the Sakhis and Nitya Vrindavana Dham – or Nikunja Dham.It became more prominent utsava in 16th and 17th century, when Mahaprabhu Shri Vallabhacharya and Vitthala natha gusaiji made it more popular. Raas Leela in Manipuri classical Indian dance style : : Vaishnavism of Manipur Raas Leela is depicted within Manipuri classical Indian dance and revolves around the story of love between Krishna and Radha, his divine beloved. This form of dance was started by Bhagya Chandra in 1779 and in some parts of India is still performed every year on Krishna Janmashtami (the festival to celebrate Krishna’s birthday). According to different traditions, the rasa-lila is performed either by boys and girls, or by girls only. The dance is performed holding dandi (sticks) and is often accompanied with folk songs and devotional music. Krishna and Radha during Raslila in Assam
કોઈ પણ નૃત્ય રાધા – કૃષ્ણ ના પ્રેમ દ્રશ્ય વિના સંભવિત નથી.: ઉડિયા નું ગીત : “राधा रानी शंगे नाचे मुरलि पानी..।”ની ઉપર વસંત પંચમી થી હોળી સુધી નૃત્ય આયોજિત થતું હોય છે , ઓરિસ્સા માં જ્યાં ભગવાન જગન્નાથની કથા ના આધાર ઓડીસી નૃત્ય શૈલી માં રજુ થતાં હોય છે. : જયદેવ ના “ललित लवंग लता” ઉપર ના નૃત્ય માં , કૃષ્ણ ગોપીઓ સંગ રાસલીલા માં મસ્તી ઉમંગ કરતાં વ્યસ્ત છે, ત્યારે દુઃખી મનોદશા થકી વિરહિણી રાધાજી નું ચિત્રણ છે. : હોળી નું મહત્વ ધૃપદ , ખયાલ, ઠુમરી માં જોવા મળે. કથ્થક ની રચના માં ઠુમરી નો ભાવ વણી લેવામાં આવે છે, જેમ કે, “चलो गुइयां आज खेलें होरी कन्हैया घर..।”અને ધૃપદ ની બંદિશ, ” खेलत हरी संग सकल, रंग भरी होरी सखी।” મણીપુરી માં ભાગવત, ગીત ગોવિંદમ અને વિષ્ણુપુરાણ ની કથા પર આધારિત નૃત્ય રચનાઓ છે. यवशंग / હોળી રાધા કૃષ્ણ ના પાત્રો ના અભિનય થી સંચારિત નૃત્ય દ્વારા ઉજવવામાં આવે છે. पुंगचोलम મણિપુરી નૃત્ય વિધ્યા છે જે એકલ નૃત્ય તથા બેલે ની જેમ રાધા કૃષ્ણ ના પ્રેમ દર્શાવે છે. : पुरुष संकीर्तन नृत्य“પ્રેમ થી જ જીવન” , અને “પુરુષ મિલન” દર્શાવે છે. ફૂલો ની હોળી , પિચકારી હોળી, અબીર – ગુલાલ ની હોળી, વૃંદાવન ની હોળી, આ બધું કથ્થક નૃત્ય માં ભાવ – ભંગિમા ઓ દ્વારા દ્રશ્યાન્વિત કરાય છે. : રંગ , રસ ભર્યા નૃત્ય સુચવે છે કે નકારાત્મકતા ને નકારો. ભાઈચારો, પ્રેમ , અને સામુહિકતા ના પ્રતિક છે રાધા કૃષ્ણઅનેગોપ – ગોપીઓ. : : CLICK HERE In BELOW to listen to The HORI GEET ( Festival of Colours ) In KATTHAK DANCE Performed By PURVA SHAH & Her Nritya Akruti : “MOHAN KHELAT HORI” : : https://youtu.be/9GQbQDesG4Y?si=S4u13nQimm27J1Kk
રાસ ગીત ના મુખડાની પંક્તિમાં ગોવિંદ ની હોળી જોવા જવા માટે નું આમંત્રણ સંગીતકાર શ્રી અતુલ દેસાઈ એ કાફી રાગ અને સાત માત્રા ના ઠેકા માં રચ્યું છે , જેની સાથે ગીત નો ઉઘાડ નંદ નંદને “નટવર વેશ” ધર્યા નું અને નટવર ની આગેવાની હેઠળ મહાવન ટોળી ની દ્રશ્ય રચના નું કથન છે. નૃત્ય નો ઉત્તમ નટ તે નટરાજ જેનો પાઠ ભજવનાર નટવર ( લાલ ) તરીકે શ્રી કૃષ્ણ સ્વયં સ્વાંગ ઉતારનાર છે. અભિનય નું સશક્ત પ્રાણવાન બળ નટવર વેશે તદ્રૂપવેશ. : : : : : : : : નરસિંહે જોયેલાં હોળીનાં જુદાંજુદાં દ્રશ્યો ત્રણ સ્ટાન્ઝા માં આઠ માત્રાના ઠેકામાં છે. નાટક ની જેમ અહીં દ્રશ્ય બદલવા તાલ બદલવાની ટેકનિક અતુલ દેસાઈએ સફળતાપૂર્વક અજમાવી છે.
પ્રથમ દ્રશ્ય : : ” એક નાચે એક ચંગ વજાડે, છાંટે કેસર ઘોળી ; એક અબીર- ગુલાલ ઉડાડે, એક ગાય ભાંભર ભોળી… ચાલો સખી !” : : : :
“ચંગ વજાડે” કથન મુજબ ઘણું કરીને નરસિંહ મહેતા કહે છે કે, એક જણ “ચંગર” એટલે કે સુંદર થાળી નું તાલબદ્ધ બજવું સિદ્ધ કરે છે ; બીજો એક જણ એ તાલ ઉપર નાચે છે. એવી જ રીતે અન્ય એક જણ અબીર – ગુલાલ ઉડાડે છે ; સાથે એક જણ “ગાય ભાંભર ભોળી” : તદ્દન ભોળાં ભાવમાં સાદું સીધું ગાન કરનારી ગોપી છે. એક જણ તો ગાંઠતો જ નથી : જે કોઈ ને પણ ગણકાર્યા વગર કેસર મિશ્રિત કેસરી રંગ નું પ્રવાહી છાંટે છે. : : : :
દ્વિતીય દ્રશ્ય : : ” એક એકને કરે છમકલાં, હસી હસી કર લે તાળી ; માંહી માંહી કરે મરકલાં, મધ્ય ખેલે વનમાળી… ચાલો સખી !” : : : :
” એક એક ને કરે છમકલાં,” માં અભિપ્રેત છે નજીવું તોફાન , જે લાંબુ ખેંચાવા નું નથી. : ” કર લે તાળી” માં અભિપ્રેત છે , હથેળી થી હથેળી અથડાવવી ; આપવાની / દેવા ની હોય કે લેવી / લેવાં ની / ઝીલવાની હોય , લાગવાની હોય કે વાગવાની હોય , એમાં સર્વ સંમતી કે હા માં હા ભરવાની છે ; જેમાં પટાકો ચોક્કસ સંભાળશે. વાહ વાહ રે ભાઈ , જય જયકાર: કો’ની પ્રશંસા ? શ્રી કૃષ્ણ ની ! ! : : “માંહી માંહી કરે મરકલાં” , એટલે કે અંદરો અંદર મોં ના ચાળા / મલકાટ / હાસ્ય વેરી રહ્યાં છે. આ બધાં એ બનાવ્યાં કુંડાળાં ની “મધ્ય ખેલે વનમાળી” : અલબત્ત મંદ મંદ હાસ્ય વેરતાં વન ની માળા પહેરી છે તે શ્રી કૃષ્ણ. : : : :
સમસ્ત વૃંદાવન પંથકે વસંત ઋતુ વ્યાપી વળી છે , ફાગણ માસ ખીલ્યાં ફૂલો નાં ભરાવા થી ફૂલ્યો ફાલ્યો છે. પ્રફુલ્લિત થઈ આનંદ રેલાયો છે. ત્યારે પૂર્ણિમા ના દિન રાત ગોવિંદ – ગોપી ખુશાલી થી / રંગભર – આનંદિત થઈ ને હોળી ખેલી રહ્યા છે ; જે હરિભક્ત નરસૈંયો જુએ છે. : છેલ્લી કડી માં નરસિંહે સાક્ષીભાવે કૈંક જોયું એવો ભાવ છે, જે શ્રી હરિ નો રસકો છે, ગોપ – ગોપાંગના સાથે રાસ નૃત્ય કરી ને / ગાતાં થયેલો હર્ષ છે.છેલ્લી કડીઓ રાગ બસંત બહાર ને પછી મૂળ કાફી પર આવી ચલતીમાં જ રાસ ગીત પૂરું થાય છે. : : : :
‘ચાલો સખી’ એ શબ્દો જયદેવના ‘ગીતગોવિંદ’ની આ પંક્તિ યાદ કરાવશે – चल सखि कुन्जम् सतिमिरपुंजम् शीलय नीलनिचोलम्॥
” કૈસી સોરી મચાવી , અચરજ લખીયો ન જાય ” : : HOLI IN RAG KAFI : By Vidushi Dr. Ashwini Bhide Deshpande : : CLICK HERE In BELOW to listen to The Holi Song :
Paul Laurence Dunbar ( June 27, 1872 , Dayton , Ohio – February 9, 1906 , Dayton, Ohio ) : one of the first African American poets to gain national recognition. Dunbar would draw on their Parents stories of enslavement and plantation life throughout his writing career. By the age of fourteen, Dunbar had poems published in the Dayton Herald. : In his free time, he read the works of the Romantic poets, including John Keats and William Wordsworth, as well as the works of the American poets John Greenleaf Whittier and Henry Wadsworth Longfellow. : He took a job as an elevator operator in the Callahan Building in downtown Dayton. In 1893, Dunbar self-published his first collection, Oak and Ivy. To help pay the publishing costs, he sold the book for a dollar to people riding in his elevator.: By 1895, Dunbar’s poems began appearing in major national newspapers and magazines, including the New York Times. : William Dean Howells’s recognition in Harper’s Weekly helped Dunbar gain national and international acclaim, and, in 1897, he embarked on a six-month reading tour of England. He also produced a new collection, Lyrics of Lowly Life (Dodd, Mead and Co., 1896). : he married the writer Alice Ruth Moore. While living in Washington, Dunbar published a short story collection, Folks from Dixie (Dodd, Mead and Co., 1898); a novel entitled The Uncalled (Dodd, Mead and Co., 1898); and two more collections of poems—Lyrics of the Hearthside (Dodd, Mead and Co., 1899) and Poems of Cabin and Field (Dodd, Mead and Co., 1899). He also contributed lyrics to a number of musical reviews. : Over the next five years, he would produce three more novels and three short story collections. : His more collections include Lyrics of Love and Laughter (Dodd, Mead and Co., 1903); Howdy, Howdy, Howdy (Dodd, Mead and Co., 1905); and Lyrics of Sunshine and Shadow (Dodd, Mead and Co., 1903). These books confirmed his position as America’s premier Black poet. Dunbar’s steadily deteriorating health caused him to return to his mother’s home in Dayton, Ohio, where he died on February 9, 1906, at the age of 33.A Sparrow builds a nest in a Traffic Light, Central Park , New York: : Photo : Pacific CoastNews: Will you stop 🛑 in the name of LOVE 💕😘 Or will not stop driving and go on ? Human’s encroachment on places of birds nesting and breeding and neglecting , more such commonplace will be explored by the Birds around us. : March 20, World Sparrow Day. Attention to Sparrow ‘s Chirr up. . .
The Sparrow : : By Paul Laurence Dunbar ( 1872 –1906 ) : : : : A little bird, with plumage brown, Beside my window flutters down, 2 A moment chirps its little strain, Ten taps upon my window–pane, 4 And chirps again, and hops along, To call my notice to its song; 6 But I work on, nor heed its lay, Till, in neglect, it flies away. 8
So birds of peace and hope and love Come fluttering earthward from above, 10 To settle on life’s window–sills, And ease our load of earthly ills; 12 But we, in traffic’s rush and din Too deep engaged to let them in, 14 With deadened heart and sense plod on, Nor know our loss till they are gone. 16
— Paul Laurence Dunbar
“The Sparrow”, A 16 lines Bird Poem in the rhyme scheme of AABBCCDD EEFFGGHH, By Paul Laurence Dunbar ( 1872 – 1906 ) is About how the people of our modern day society ignore the simple wonders around them, such as the song of a bird, due to the distractions in their life.. In the first stanza of lines 1 To 8 , The Poet Speaker tells of one chirping bird that he has ignored. In the second stanza of lines 9 To 16 , The Poet Speaker explains the metaphorical meaning of birds. A Sparrow bird comes to the window but The Poet Speaker ignores h(is)er song. Afterwards, he emphatically conveys that yes, the people tend to ignore the birdy message of peace, hope and love and the necessary support of life is lost. : : The individual has to find an evidence of bird’s behaviour as well as man’s neglect of nature’s beauty before it’s too late for these wonders are gone. He says, ” A moment chirps its little strain, 3 ( chirps in melodious tune ) Ten taps upon my window–pane, 4 ( 10 gentle strike with light sound ) And chirps again, and hops along, ( pleasant behaviour Presented ) To call my notice to its song; 6 But I work on, nor heed its lay, ( don’t mind the pose the song created ) Till, in neglect, it flies away.”8 ( lines 3 To 8 ):
Dunbar says, “Nor know our loss till they are gone.” ( line 16 ) : He calls The Sparrows peaceful birds of love and hope ( line 9 ) : They come fluttering / flapping up and down earthward from above. ( line 10 ) / ” To settle on life’s window sills .” ( line 11 ) / And ease our load of earthly ills.” ( line 12 ) : Window 🪟 sill(s) is a piece of wood prepared as long raised strip and placed at the bottom / base of window frame, as supporting ridge to opposing 🖼️ framework of a window. The Sparrow is settling on it which The Poet Speaker has called out ” life’s window sills”, because we are loaded with lots of ailments and complaining difficulties that has been termed as ” earthly ills”, and the Sparrow bird is provides us showing something necessary , call it “life’s sills”, where we can place our load atleast for some time to feel relief from its over- weight and thus ease ourburdenthat would anyhow be carried on further after making or taking rest for a while. : :
But we remain distracted in ,” traffic’s rush and din” ( line 13 ) and our engagement is ” too deep to let them in” ( line 14 ) : We rush down our way in the speedy traffic, hurry up and makehot haste. We “plod on”/’boom out’ through the road / in “traffic’s din.”( line 14 ) : We are so tired and aweary that we will walk through the traffic, slowly and even heavily, recognise the intriguing fatigue or “sense plod on”: With this “plod on” and “deadened heart 💜 we would not feel discomfort as we have become ‘dull and numb’. We are in such a hopeless condition that we will “not know our loss till they are gone.”( line 16 ) What we have lost are the necessity of sticking to “peace, love and hope ” Which is a message of The chirping Sparrow. And our loss is inspite of The Sparrow’s attempt to attract us with a notice of attention. Our preference for an idea that preoccupies our mind and holds the attention to our efforts on coming through the daily chores to our busy life. Thus we ignore the little wonder around our life : : “A little bird, with plumagebrown, Beside my ( life’s ) window flutters down,” ( lines 1 & 2 ) Meaning our heart of life force beats rapidly. Stop 🛑 somewhere for a rest and listen to a SONG OF 💕💕 LOVE : : : :
“The Sparrow”, A Bird Poem By Paul Laurence Dunbar, Information Appreciation and poem Analysis Presented by V Jayaraj Pune India March 22, 2024 : : : : : : : :
તારો વૈભવ રંગમોલ સોનું ને ચાકર ધાડું, મારે ફળીયે ચકલી બેસે તે મારું રજવાડું, – રમેશ પારેખ
“રંગમોલ” એટલે રાજા નો ભવ્ય રાજમહેલ જે તેના દીવાન ખંડ, આરામગાહ, સ્નાનાગાર, રસોઈઘર , મહેમાન ગૃહ, ભોગ વિલાસ ના સાધનો થી સંપન્ન અનેક ખંડ સમૂહ થી સજ્જ પ્રબુદ્ધ હોય . ખડે પગે ચાકર, ચાકરણી ની ફોજકશી , દોડધામ મચી હોય. જાણે કે સોને થી દાંત ઘસાતા હોય એવું ચમક્યું વૈભવી ભવન તે રજવાડું – ધનાઢ્ય લોક નું ખર્ચાળ સ્મારક. આમ રંગમોલ ના વિદ્યમાને ( મારફતે ) અને એકબીજાને લટપટ વળગ્યાં , સોનું વીંધ્યા ઘરેણાં થી લથબથ , અંગ ઉપાંગ દ્વારા રાજા રાણી ની અને એમના કુંવર કુંવરી ની હયાતી સ્થાપિત થઈ કહેવાય. તેની સામે કવિ શ્રી રમેશ પારેખ પોતાના ચકલી ગીત / કાવ્ય માં ફળીયે વસતી ઉદ્યમશીલ ચકલીઓના સમૂહ થી સુશોભિત રજવાડું, કેવી રીતે કવિને અગ્રકર્તા / ‘આગળ રાખનાર’ કહ્યું સમજાવાય, તે સૂચવે છે. મોજ મઝા લેતાં રાજા ના બોલ- હુકમ ખડે પગે બજાવતાં , હાંફળા ફાંફળા ચાકર ઘડી ભર શ્વાસ લીધો ન લીધો હોય તેમ દોડાદોડી કરતા હોય. જ્યારે કવિ ના ઘરે કીડીઓ પણ દમામ પૂર્વક બેસે એવો તો એનો દબદબો હોય, એવો રોફ જમાવ્યો હોય. ઘર તો એવું કે બારી ખોલતાં જ સામે , સાવ લગોલગ આકાશ દેખા દે. ઘટાદાર વૃક્ષ ની ડાળ ઝૂલે કે ખુશી ની વાત કહેતી ફરી વળે. ઉત્તરાંગ અને ભૂભાગ , આગળ નું કે પાછળ નું સ્થળઃ આડેધડે / એક સરખો અવકાશ ધરાવે. અહીં સ્થિરતા નો બોધ ચીંધ્યો છે. કવિ દ્રષ્ટિએ નિરખ્યું સમતોલપણું . . હોવાં નો અને બતાવવા નો તફાવત નથી. ધન ની મજા ના પ્રદર્શન ની / વૈભવી દેખાડાં ની શી અસર વર્તાય !? ચકલીઓનાં રજવાડી રોફ ની હાજરી, પંખી ના ટહૂકા થી ફળીયે ફેલાતું અજવાળું થાય તેમાં સમાયેલી છે. સાત રંગના શાહી ઓડકાર ખાવાં નો નિર્દેશ રસોપભોગ નો ભૌતિકતા નો ભાગ -ઉઘાડો, એકલખાયું – આપમતલબી સ્વાર્થત્વ ; જ્યારે કવિ નો કાવ્યગત રસ નો અનુભવ , એસ્થેટિક પ્લેઝર. . સર્જકે અનુભવી હોય એવી સંવેદનાનો લહલહ લહાવો લેતું કવિ મન , ગમ્મત સાથે જામેલા અકડેલ – ઠઠ્ઠ ડાયરા વચ્ચે મગન રહેલું છે. / મશગૂલ થયેલું છે. કવિ નો જન્મારો , ફળીયે બેઠી ચકલીઓના રજવાડે , પ્રકૃતિ પરાયણ રહીને એકાગ્ર આત્મ –ચિંતન માં તૃષ્ટિ માનશે. એવાં સંતોષ સાથે જીવવાનો છે. : એમાં છે, પ્રકૃતિ ના તત્ત્વો ઉદ્દેશ રૂપ વિવેક જ્ઞાન કવિ સર્જીત કાવ્ય બાની ને આપશે એવી ધારણા ; એવી ખુશીયારી સાથે, ફળીયે થી લહેરાતા ઘટાદાર વૃક્ષ કને થી મળી તે સાનંદ સંમતિ. . કવિતા ના સર્જન ની અંતર્ગત પ્રકૃતિ ની સહર્ષ અનુમતી રહી હોય જડતાથી ભર્યું કરડુ અને ઠોઠડું જીવતર આથી વિશેષ વળી શું શીખવાનું !? !? : : : : ” મારે ફળીયે ચકલી બેસે તે મારું રજવાડું”, ચકલી ગીત / કાવ્ય, : કવિ શ્રી રમેશ પારેખ : : આસ્વાદ કાવ્યાર્થ વિચાર: : વિ જયરાજ પૂણે ઈન્ડિયા : : વિશ્વ ચકલી દિવસ મુબારક : માર્ચ ૨૦, ૨૦૨૪ : : : : : : : :
૨) : : “ચકલી બાઈ થી ચીં..થઈ જાય તો આભ કહે ઈર્શાદ” : અનિલ જોશી : : : : કોઇ ગઝલના ગિરનારી ગઢ કોઇ ગીતના ગઢવી છે. પોપટલાલને ભગવદ્ ગીતા તરન્નુમમાં પઢવી છે.
કોયલ ટહુકે આંબાડાળે, દાદ નહિ ફરિયાદ, ચકલીબાઈથી ચીં.. થઇ જાય તો આભ કહે ઈર્શાદ માટીની સોડમને તારે કાગળિયામાં મઢવી છે?
સંત કબીરની કહી ગયા તે વાત બહુ અલગારી છે, દોરાધાગા કરવા કરતાં ચાદર વણવી સારી છે. આ તે કેવી મેડી છે જે વગર પગથિયે ચડવી છે?
કોઇ ગઝલના ગિરનારી ગઢ કોઇ ગીતના ગઢવી છે. પોપટલાલને ભગવદ્ ગીતા તરન્નુમમાં પઢવી છે.
– અનિલ જોશી
” ચકલી બાઈ થી ચીં થઈ જાય તો આભ કહે ઈર્શાદ”, કવિ શ્રી અનિલ જોશી : : આસ્વાદ કાવ્યાર્થ વિચાર વિ જયરાજ પૂણે ઈન્ડિયા , પેન્ડિંગ.. .
ચકલીઓએ ચીડિયાં કર્યા રોષ માં બોલ્યો મોર : : નિનુ મજમુદાર : : : : કાગડાઓએ વાત માંડી પણ સુણનારાનાં સાંસાં નીંદમાં હોલો ટાપસી પૂરે બગલો ખાય બગાસાં
ચકલીઓએ ચીડિયા કર્યાં રોષમાં બોલ્યો મોર વાર છે હજી ઊંઘવા દો ને પાછલી રાતને પ્હોર
પારેવડાંએ ચાંચ મારી ને ખેંચી કિરણ દોર હંસલાઓએ હાર ગૂંથ્યો ને તેડવા ચાલ્યા ભોર
▼ “This is a merry world, Truly a jolly world”— So sings the oriole. He is a winged flame, He bears a lighted breast, Sunshine incarnated. His is a swinging song, His is a swinging nest, His is a swinging flight. Ever a-tilt is he, Tilting at gloominess, Happy Sir Oriole
* * To an Oriole : : By Edgar Fawcett
▼ Full Text How falls it, oriole, thou hast come to fly In tropic splendor through our Northern sky? At some glad moment was it nature’s choice To dower a scrap of sunset with a voice? At some glad moment was it nature’s choice To dower a scrap of sunset with a voice? Yearning toward Heaven until its wish was heard, Desire unspeakably to be a bird?
▼ O golden robin! pipe again 1 That happy, hopeful, cheering strain! A prisoner in my chamber, I See neither grass, nor bough, nor sky; Yet to my mind thy warblings bring, In troops, all images of Spring; And every sense is satisfied By what thy magic has supplied. 8 As by enchantment, now I see, 9 On every bush and forest-tree, The tender, downy leaf appear,— The loveliest robe they wear. 12 The tulip and the hyacinth grace 13 The garden bed; each grassy place, With dandelions glowing bright, Or king-cups, childhood’s pure delight, Invite the passer-by to tread Upon the soft, elastic bed, And pluck again the simple flowers Which charmed so oft his younger hours.20 The apple orchards all in bloom,— 21 I seem to smell their rare perfume. And thou, gay whistler! to whose song These powers of magic art belong, 24 On top of lofty elm I see 25 Thy black and orange livery — Forgive that word! A freeman bold, Of choice thou wearest jet and gold, And no man’s livery dost bear, Thou flying tulip! free as air! 30 Come, golden robin! once again 31 That magic, joy-inspiring strain! 32
“The Baltimore Oriole”, A 32 lines , Bird Poem By Thomas Hill is About The Poet Speaker’s conversation with The “Golden Robin”with a request to “pipe again”: : : : : : : : 1) lines 1 To 8 : : that is, to sing again, “That happy, hopeful cheering strain!”, Meaning , The Golden Oriole is encouraged to exerting utmost / full capacity which is an act of singing a song of melodic line(s) in tuneful 🎶 notes in succession. The Speaker is A ” prisioner in his chamber” and so unable to go out to nature to see the “images of spring, Viz. grass, bough or sky.” Yet to his mind the “warblings of The Baltimore Oriole” bring theSpringtimescenery in his mind “In troops” , that is , in rallying crowds the sight of which satisfy every sense, of hearing , seeing and smelling. This is by what The “magic”, The Oriole has supplied, The circulation of the yodelling song has been what is desired, needed and in further support, in The Poet Speaker’s aloofly accomodating room. : : : :
2) lines 9 To 12 : : The aforesaid ‘magical incantation’ induces 🤔 wonderful 👍 feeling of great liking from what The Poet Speaker sees on ” every bush and forest trees,” / The “tender , downy ( soft hairy & fluffy ) leaf appear — ( flowing gracefully ) like / The loveliest Robe / ( gown or waistcoat )they wear.”He pictures the beauty of flowers of grace Viz. Orange “Tulips” , and “Hyacinth” and further of bright “Dandelions and King Cups”.,and fragrance of blooms of the “Apple Orchards.” : : : :
The Tulip , Tulipa × gesneriana : The Dallas ( U S ) Arboretum and Botanical Garden : : Tulips are spring-blooming perennial herbaceous bulbiferous geophytes (having bulbs as storage organs) in the Tulipa genus. Their flowers are usually large, showy, and brightly coloured, generally red, orange, pink, yellow, or white (usually in warm colours). They often have a different coloured blotch at the base of the tepals (petals and sepals, collectively), internally.Tulips are perennial herbaceous bulbiferous geophytes that bloom in spring and die back after flowering to an underground storage bulb. Depending on the species, tulip plants can be between 10 and 70 cm (4 and 28 inches) high.Cultivar of Hyacinthus orientalis : : Hyacinthus /ˌhaɪəˈsɪnθəs/ is a small genus of bulbous herbs, spring-blooming perennials. They are fragrant flowering plants in the family Asparagaceae, subfamily Scilloideae and are commonly called hyacinths (/ˈhaɪəsɪnθs/). The genus is native predominantly to the Eastern Mediterranean region and Afrotropical realm, although naturalized more widely. : : Hyacinthus grows from bulbs, each producing around four to six narrow untoothed leaves and one to three spikes or racemes of flowers. In the wild species, the flowers are widely spaced, with as few as two per raceme in H. litwinovii and typically six to eight in H. orientalis which grows to a height of 15–20 cm (6–8 in). Cultivars of H. orientalis have much denser flower spikes and are generally more robust.
3) lines 13 To 20 : : “The tulip and the hyacinth grace / The garden bed; each grassy place,” : The Poet Speaker narrates the elegance and beauty o movements or expression of the showy fragrant flowers of The Tulips and Hyacinth forming ” The garden bed ; each grassy place to grace. : :
Field with flowering dandelions, Tatarstan, Russia : The flower head is surrounded by bracts (sometimes mistakenly called sepals) in two series. The inner bracts are erect until the seeds mature, then flex downward to allow the seeds to disperse. The outer bracts are often reflexed downward, but remain appressed in plants of the sections Palustria and Spectabilia. Between the pappus and the achene is a stalk called a beak, which elongates as the fruit matures. The beak breaks off from the achene quite easily, separating the seed from the parachute. dandelion flower head composed of numerous small florets : : Taraxacum (/təˈræksəkəm/) is a large genus of flowering plants in the family Asteraceae, which consists of species commonly known as dandelions. The scientific and hobby study of the genus is known as taraxacology. The genus is native to Eurasia and North America, but the two most commonplace species worldwide, T. officinale (the common dandelion) and T. erythrospermum (the red-seeded dandelion), were introduced from Europe into North America, where they now propagate as wildflowers. The plant thrives in temperate regions and can be found in yards, gardens, sides of roads, among crops, and in many other habitats. Both species are edible in their entirety. The common name dandelion (/ˈdændəlaɪ.ən/ DAN-də-ly-ən; from French dent-de-lion ‘lion’s tooth’) is also given to specific members of the genus.The seed head of a dandelion flower.
“With dandelions glowing bright, Or king-cups, childhood’s pure delight, Invite the passer-by to tread Upon the soft, elastic bed, And pluck again the simple flowers Which charmed so oft his younger hours.”
Caltha palustris, known as marsh-marigold and KINGCUP is a small to medium size perennial herbaceous plant of the buttercup family, native to marshes, fens, ditches and wet woodland in temperate regions of the Northern Hemisphere. It flowers between April and August, dependent on altitude and latitude, but occasional flowers may occur at other times.: : Caltha palustris is a 10–80 centimetres (4–31+1⁄2 in) high, hairless, fleshy, perennial, herbaceous plant that dies down in autumn and overwinters with buds near the surface of the marshy soil. A Caltha palustris flower and bud at the Ljubljana Botanical Garden in Slovenia. The generic name Caltha is derived from the Ancient Greek κάλαθος (kálathos), meaning “goblet”, and is said to refer to the shape of the flower. The species epithet palustris is Latin for “of the marsh” and indicates its common habitatThe common marsh-marigold mostly has several flowering stems of up to 80 cm (31 in) long, carrying mostly several seated leaflike stipules, although lower ones may be on a short petiole; and between four and six (but occasionally as few as one or as many as 25) flowers. The flowers are approximately 4 cm (1+1⁄2 in) but range between 2–5.5 cm (3⁄4–2+1⁄4 in) in diameter. There are four to nine (mostly five) petal-like, brightly colored (yolk yellow, white or magenta), inverted egg-shaped sepals, each about 1.75 cm (3⁄4 in) but ranging from 1–2.5 cm (1⁄2–1 in) long, and about 1.33 cm (1⁄2 in), ranging from 0.75–1.75 cm (1⁄4–3⁄4 in) wide; they have a blunt or sometimes acute tip. Real petals and nectaries are lacking. Between 50 and 120 stamens with flattened yellow filaments and yellow tricolpate or sometimes pantoporate pollen encircle 5–25 free, flattened, linear-oblong, yellow to green carpels, with a two-lobed, obliquely positioned stigma, and each with many seedbuds. This later develops into a seated, funnel-shaped fruit . Spring blossom background. : : APPLE ORCHARDS : Beautiful nature scene with blooming tree on sunny day. Apple Trees In blossom in Orchard under a blue sky in spring time.
4) lines 21 To 24 : : “The apple orchards all in bloom,— 21 I seem to smell their rare perfume. And thou, gay whistler! to whose song These powers of magic art belong.”24 : : : : The Poet Speaker now narrates the Apple Orchards all in bloom in Springtime of Summer . He smells their rare perfume which holds his attention to a magic spell of absorption. He then suddenly relates it to gay whistler ! The Oriole , whose song engrossed him with the powers of magic art.. : : : :
A Path with the Apple Trees on either side of it. APPLE ORCHARD In Shimla, Himachal Pradesh, India. : : The story seems straight out of the Garden of Eden. Previously, apples were never grown in Shimla. They were imported from Japan and other places across the world. As part of his life experiments, a Philadelphia man, Samuel Evans Stokes sailed to India in 1904 in pursuit of a spiritual journey. In the 1920s, when the poverty-stricken Shimla was struggling under the colonial British rule, he decided to grow apples to look for a solution. A small village called Thanedar became the core of apple gardens in Shimla. Situated at 7000 ft above sea level, the small place comprising government buildings is surrounded by apple orchards on all sides. You can visit during the summer months when the crowd is less and the temperature is modest. : : Shimla is known for its abundance of apples and apple orchards. Some of them that you must visit is the Thanedhar apple garden and Kotgarh village. Each of these places is filled with the riveting aroma of the fresh produce, amid the ethereal views of the hill station. A visit to these apple gardens is a once-in-a-lifetime opportunity!A good-sized American Elm, Ulmus americana, in Its whiskbroom shape. The American Elm is still a very common tree in Ohio, but big ones are scarce.
In 1928, Dutch Elm Disease ( DED ) was first detected in North America, and it spread like wildfire. It is caused by three species of microfungi, two of which afflict trees on this continent. The fungi is spread by a trio of bark beetles. Once a tree is infected, the tree attempts to thwart the spread of the invader by plugging its xylem channels, which transport various nutrients and water. This ultimately fails, and the elm dies. Trees usually succumb before big size growth. It may be more difficult for the vector beetles to reach them.Baltimore Oriole ‘s Nest : : A work of art indeed! The beautifully woven basket of a Baltimore Oriole, suspended from the elm’s slender branches. A testament to the oriole’s basket-weaving skills.
There is no question that Baltimore Orioles have a propensity for siting their nests in the boughs of American Elms. Before DED, on the continent and laid waste to our elms, this tree was an usual street tree. Avenues and boulevards would be lined with elms, their overarching branches connecting to form a shady arbor over the roadway. The colorful orioles that graced the elms, delighting people with their musical flute like whistling and brilliant splashes of orange. A paper entitled The Nesting Habits of the Baltimore Oriole appeared in a 1930 issue (vol. 42:4) of the Wilson Bulletin. In it, the author describes nine nests that occurred along a street in Sigourney, Iowa in the summer of 1927 (pre-DED). Eight of the nests were located in American Elms. Such pro-elm favoritism was probably the rule in midwestern towns and cities prior to DED.
Why the orioles’ preference for elms? Probably for safety’s sake. The spindly, drooping ultimate branches of elms prohibit access to many predators. A raccoon would certainly never make it to a nest. Nor would that most effective of avian nest predators, the black ratsnake, Fortunately orioles have proven to be adaptive, and have jumped the arboreal ship to other trees for nesting purposes. A favorite is the Eastern Cottonwood, Populus deltoides.The oriole’s intricate cup spawns one of the world’s most colorful blackbirds, named for the colors of the coat of arms of Sir George Calvert, who was the first lord of the Baltimore colony. The females, who one might argue do most of the heavy lifting in the oriole’s world, are much more muted in plumage than is this showy male.
The most of the Baltimore Orioles are now in the tropics of Central America where they will ride out the winter. Come late April, their cheery whistles will once again ring from the Ohio treetops, every bit the harbinger-of-spring.
5) lines 25 To 32 : : “On top of lofty elm I see 25 Thy black and orange livery — Forgive that word! A freeman bold, Of choice thou wearest jet and gold, And no man’s livery dost bear, Thou flying tulip! free as air! 30 Come, golden robin! once again 31 That magic, joy-inspiring strain!” 32 : : : :
In the final Stanza, The Poet Speaker narrates how he sees The “Baltimore Oriole” on top of “lofty elm tree”, a noble – looking tree ‘s prominent branch of imposing hightstanding out above others. He tells the Oriole, “your black ( crown- head ) and orange ( vest ) 🧡 livery”( a uniform ), which is an apparently seen appearance of the Oriole. As he realises that “black and orange livery” is an uniform worn by some menservants and chauffeurs and As The BaltimoreOriole he is speaking to, can never be , and is not a serf ( not bound to the feudal lord or his land ,and thus not a slave) ; he addresses The fearless , daring , and adventurous Songbird as A ” freeman bold “/ Of choice , your wearer jet and gold , that is, a jet – black 🖤 ( of the blackest black ) crown head and displaying colour of gold in the vest 🧡🦺 gold 🥇🪙 And “forget ( it ) his unintentional remark : : He further exemplifies that , yes , you will never wear no man’s livery / uniform. : : He then adds up one more flying colour , which is a tulip flower’s orange colour and titles The gay whistler Songbird by ” free as air!” : : Finally at the end of his talking, The Poet Speaker repeats once again with the words of conversation he began with , ” Come, golden robin! once again31 That magic, joy-inspiring strain!” 32 : : : :
“The Baltimore Oriole,” , A Conversation Poem and A Bird Poem By Thomas Hill , Information Appreciation and poem Analysis Presented by V Jayaraj Pune India March 13, 2024 : : : : : : : :
▼ The robin sings of willow-buds, Of snowflakes on the green; The bluebird sings of Mayflowers, The crackling leaves between; The veery has a thousand tales To tell to girl and boy; But the oriole, the oriole, Sings, “Joy! joy! joy!” The pewee calls his little mate, Sweet Phoebe, gone astray, The warbler sings, “What fun, what fun, To tilt upon the spray!” The cuckoo has no song, but clucks, Like any wooden toy; But the oriole, the oriole, Sings, “Joy! joy! joy!” The grosbeak sings the rose’s birth, And paints her on his breast; The sparrow sings of speckled eggs, Soft brooded in the nest. The wood-thrush sings of peace, “Sweet peace, Sweet peace,” without alloy; But the oriole, the oriole, Sings “Joy! joy! joy!”
“Bird Songs”, A Bird Poem By Laura E Richards is About Songs of the Various Songbirds, Viz. The Robin , The Blue Bird, The Veery, The Pewee, The Phoebe, The Warbler, The Cuckoo, The Grosbeak, The Sparrow , The Wood Thrush, and above all, The One and Only One , The Oriole whose Singing is All Joy ! Joy! Joy! The Poet Speaker has depicted an emblematic discription of the characteristics of each of the aforesaid Songbirds, alongwith the lasting impressionistic impact in the form of clear and telling images mentally registered by The Poet Speaker. However, the depictions come out like the act of pressing one qualitative qualification of joyous singing of The Oriole Bird as a Seal Of Hot -Wax on or in to the surfaceof all other Songbirds. TheOrioleBird is A Winner for his one single quality and that one is, The Oriole Sings , Joy! joy! ( and ) joy! : : : : :
We will attempt to find the impacts , purposes and the undertones of the singing of all the other Songbirdsand the underlying meanings. : .. . Notes pending visit this post again later on to enjoy the appreciation of the poem V Jayaraj Pune India March 9, 2024 : : : :
MADHU MALTI 